So Fuckin' Selfish...

Tumblr

2011-11-30T00:40:00.000+02:00

Dün iyice didikledim, çok zevkli ve daha pratik geldi Blogger'dan. Buraya da yazarım ama daha çok aradan götürcem işi. Zaten burada yazdıklarımı da oraya yönlendirdim falan. He bir de Tumblr'ı Twitter'a. Neler yapıyorum neler! Zaten 10 güne askerim, ne ipime yarıcaksa? Vereyim linki de, aradan çıkartalım;

http://okhancanbaz.tumblr.com/

I let love in

2011-11-28T18:56:00.002+02:00

"Despair and deception, love's ugly little twins..."

"Came a-knocking on my door, i let them in..."

Nick Cave

Keep your soul

2011-11-27T20:01:00.001+02:00

Kazandığın herşeyi birgün kaybedeceksin. Zamanı geldiğinde, tek tek. Olması gerektiği zamanda. Kimini senden alacaklar, kimi kendi kaybolacak, kimini sen satacaksın.

Tek bir şey var kaybetmeyeceğin, O'nu da sen kazanmadın zaten, O hep vardı; Ruhun! Ve O hep sendin.

O'nu senden alamazlar, O kendi de kaybolmaz. Tek ihtimal var kaybetmen için; O'nu satman. Yani kendini...

13 angels standing guard round the side of your bed

2011-11-25T02:05:00.004+02:00

Huzur içindeydik ve mutluyduk o yerde, neresiydi bilmiyorum. Daha önce olmadığımız ve birdaha da olamayacağımız bir yerdi. Ben seçtim orayı. Eminim ki sen de orayı seçerdin. 13 melek süzülüyordu sağa sola, yüzlerinde bizim huzurumuzu görmenin huzuru vardı sanki. Gülümsüyorlardı, birbirlerine göz kırpıyorlardı. Güzel güzel sesler çıkarıyorlardı, o sesler kuşatıyordu heryeri, ruhumuza işliyordu. Zaten sadece ruhlarımız oradaydı. Pembeler içindeydi ruhun, gerçek olamayacak kadar güzeldi. Ama gerçekti, benimki kadar gerçek.

Ruhum ruhuna dokundu son kez, son kez hissetti. Bir öpücük kondurdum ruhuna, son bir öpücük, içimdeki son hisleri de verdim sana, sen de bana. Arındırdık ruhumuzu birbirimizden, en saf halimizle kalakaldık, en olması gerektiği halde. Arkandan bakıp kayboluşunu izlemek isterdim. Ama bunu sen de isterdin ve aynı anda yapamazdık. Haksızlık olurdu. Döndük arkamızı aynı anda ve yürümeye başladık. Ve daha ilk adımdan itibaren; sen yoktun, ben yoktum...

Bir haksızlık yaptım ama, senden gizli iş çevirdim; melekleri seninle yolladım, yatağının etrafında nöbet tutan 13 meleği...

Sonsuza dek hoşçakal!

The Walkmen - You & Me

2011-11-20T14:25:00.002+02:00

Kısa film festivalinde, filmlerden birinde çıkıverdi karşıma; "On the Water". "Hasktr ben bunu nerden biliyorum, kimdi bu?" diye düşünürken filmin sonunda yazıverdi "The Walkmen" diye. 3 sene evel dinleyip de pek fazla şey hissedemediğim "You & Me" albümündenmiş meğersem. Geldim eve ve kovaladım netten. "In the New Year" çıktı ilk karşıma, izledim klibi. Ne müthiş! Ne müthiş! Ne müthiş! Uzun zamandır da uzaklaşmıştım bu işlerden, kendimden uzaklaşmakla alakalı yazdığım yazı bu tarz sebeplerle alakalıydı işte. Benim için yepyeni bir keşif gibi oldu grup ve albüm. Bazen oluyor öyle, hiç ummadığınız şarkı yada albüm ummadığınız bir anda vuruveriyor. Hayat her yönüyle, her anıyla umulmadık birşey. yaptığımız herşeyin, gittiğimiz her yerin bir anlamı ve sebebi var.

Indie'nin şu kıvamında varım her zaman. Hele işin içine kendine özgülük, samimmiyet ve bütünlüğü yakalayabilme becerisi de girmişse saygıyla eğilirim. "Gökten bir baba indie!" diyorum. Albümdeki favorim ve sanırım uzun bir süre döndüreceğim şarkıyla kapatayım postu. Ne müthiş bir şarkı, ne müthiş bir klip! In the New Year;

İzmir Kısa Film Festivali

2011-11-20T14:08:00.001+02:00

Aşağıda bahsettiğim nadide varlık ile festivalin 3. günü olan cuma günü son 2 seansa gittik oldukça keyf aldık. Keşke daha çok vaktimiz olaydı da full izleyeydik 5 gün boyunca. Tam bir şölen. Bugün son gün, fırsat bulunursa gidilir.

22.00 seansı biraz acılı ve harikaydı, oldukça başarılı bulduk filmleri. Gerrit Agterberg'in 6 dakikalık animasyonu "Bridge" favorimdi. Hele öyle bir bitti ki, mal gibi kaldık. Etrafta hatun olmasa ağlardım yani, o derece. "I am a Girl" ise müthişti gerçekten! Kendimi kahramanın yerine koyamadım bile, o derece ibretlik. "Graffitiger" ilk seanstan 3. favorim. Garreth Chambers'ın 5 dakikalık "Loft"u da izlemeye değer. "Etrangere" ise Power metalin ölümüyle birlikte hayata tutunmaya çalışan karakterin dramı. Şaka tabi!

24.00 seansını ise görsel yönüne çok daha emek harcanmış filmler çoğunlukta olsa da oldukça tırt bulduk. Ama bu tırtlık da güzeldi, geyiğin dibine vurup eğlenmemizi sağladı. "In Chase of"u harika bulduk bir tek. Andrey Zhidkov'un "What I Have"i bitmek bilmedi. Bitemedi meret, ruhumuzu teslim aldı. Arkada horlaya horlaya uyuyan hatuna da kocaman bir 10 puan, salyasına hakim olabildiği için.

Kısa film güzel şey. Önemli olan boyu değil işlevi...

Bir de; şu Türkler bıraksın şu işlerde çabalamayı. Torna tesviye öğrensinler ki kollarında altın bilezik olsun. Bu işler bize göre değil. Ayrıca; şu klasik aynı saçlı ve gözlüklü Küçük İskender ekolü entel-gay figürü yasaklansın artık.

Welcome to my life

2011-11-20T02:37:00.001+02:00

Hayat benim yolumu öyle bir insanla kesiştirdi ki, gerçekten bu hayatın inanılacak birşey olmadığını anlıyor insan. Hayatıma giriş şekli, henüz bir haftada kurduğumuz bağ, anlayış ve paylaştıklarımız, ortak yönlerimizin muazzam fazlalığı, gücü, enerjisi, aktifliği, inanılmaz ufku, zekası, olaylara bakış açısı, değer yargıları ile sanki 50 yıldır tanışıyor gibi kaynaştık bir haftada. Hele bir de çok derin bir müzik insanı oluşu! Hayranlık duydum resmen bin tane yönüne. 68 model bir "Pontiac GTO" kadar orijinal bi parça! Ruhlarımız el sıkışıp anlaştı. Kendime kavuşmamdaki son aşamayı da tamamlattı bana. Henüz bir haftada pek bir macera yaşamışlığımız da yok değil. Kafa nereye, biz oraya! Oradan oraya plansızca ve telaşsızca savrulmaların adamıyız. Şuanda bildiğim rütbe ve sıfatların hiçbirisi onu haketmediği için onu sadece benzersiz bir "varlık" olarak görüyor, "hayatıma hoşgeldin özel varlık" diyorum. Gerçi daha evel de varmışsın da kısa bir zaman dilimi uzak kalmışız gibi ama, olsun. Dostum, düşmanım, görümcem, kayınçom senin gibi olsun. Kuşi kuşi kuşi! <@> (I see u)

Kendinde kal!

2011-11-20T02:24:00.001+02:00

Hayatım yepyeni bir boyut kazandı. Bambaşka bir boyut. O herkesin ağzına sakız gibi doladığı "değişim"den ziyade, "dönüşüm" bu. Yaşanmışlıklar arttıkça insanın kendine yakınlaşması. Ruhun bedene gittikçe daha çok yaklaşması gibi. "Dönmek" fiilinden doğan dönüşüm bu. Döneklik ise bambaşka bir olay, bu da diğer bir kesimin yaşadığı dönüşüm tabii ki. Benimkinin bununla alakası yok.

Şöyle açıklayım kısaca;

"Şöyle bir sarıldım, af diledim kendimden. 'Geri döndüm, pişmanım, affet!' dedim. Affetti... Büyüklük yine bende kaldı..."

Uzun bir aradan sonra kendime merhaba. Bir başkasını mutlu etme amacı edinmekten ve bunu kendi mutluluğunuz haline getirmekten kaçının. Hayatınızı ve hedeflerinizi diğerlerininkie adapte etmeye çalışma ve bunu gittikçe benimseme tuzağına düşmeyin. Bunu 5 dakikada berbat bir şekilde her an satabilecekleri ihtimalini aklınızda tutun. Hedeflerinizi, yaşam tarzınızı, hayat görüşünüzü, ufkunuzu, karakterinizi, fiziksel ve zihinsel özelliklerinizi yavaş yavaş unutma gafletinde bulunmayın, onları bir kenara atmayın. Yani işin özeti; Kendinizden uzaklaşmayın! O'nu unutmayın. Daha da önemli birley yok benim için artık şu hayatta, hatta bir sonraki hayatlarımda da.

Hepinize rahat uykular...

Land Rover Defender

2011-11-11T22:51:00.002+02:00

Yeni bir tutku bu benim için. Aslında gerçek tutku 60lar sonu maço amerikanlar ama, çok pahalı meretler. Askerden gelince ilk istediğim şey eski bir araba toplamacaydı. Eski bir hastalık bu, daha evel yaşadığımız 1955 Willy's ve 1959 Jeep macerasının tadı hep damağımda. Bir arabayı bombok bir halden alıp ona bir şans daha vermek mükemmel bir his. Çoktandır kısıtlı bütçeyle ne alabilirim diye soruyordum kendime ama fazla seçenek yoktu. 1971 Ford Taunus Coupe çok kafama yatmıştı, daha evel ondan da sahiptik bir tane, ve taş gibi arabadır. Ama bana çok fazla halk işi geldi sonradan. Düşündüm taşındım ve Defender'da karar kıldım. Şöyle bir 70lerden bir ceset alıp ona yeni bir hayat vermek müthiş olur. 40lık kadınlarla işim olmaz ama arabalar gayet benlik. Baksanıza yukarıdaki canavarlara. Kafamda canlandırdığım şey 4 kapılısı ve üstü açık. Alttan 2. fotoğraf gibi biraz pasaklı, cool bir tarzda, kirli bir dizayn. Rengini de o yeşilin tonunda bir açık mat gri düşünüyorum. Arkaya da "Bad Ass" yazdırırmışım! Hayal etmek güzeldir, icraata geçmenin ilk adımıdır. Arazi araçları zevklidir, tadını herkes bilemez. Bakalım, hayırlısı. Gel teskere!

I'm a soul!

2011-11-11T22:06:00.002+02:00

Bahsettiğim şey buydu aslında hep. Ben buna inanıyorum ezelden beri. Bu gerçeği unuttuğunuz yahut bilmediğiniz ya da işinize gelmediği bir anda pisliğin içine düşüverir insan. Bir beden olarak kalır. Ruhunu kaybetmiş, onu kovmuş, satmış bir şekilde. Bizden de ırak olur, tanrıdan da. Kime yakın olur peki? Her cansız madde gibi, rüzgar onu nereye sürüklerse...

Continue...

2011-11-10T21:53:00.001+02:00

Merhabalar, ben Okhan Canbaz. Scatterbrain yahut başka bir alemde de Mr. Akıllıbıdık diye tanınmışlığım var ki, ikincisini artık duymak bile istemiyorum.

Uzun bir aradan sonra bloguma devam ediyorum. Şöyle bir baktım, hoşuma gitti, fena değilmiş. Son 2 yazımdan da olumlu tepkiler alıp millet "yaz, yaz" deyince devam edeyim dedim. Ben de istiyordum aslında uzun süredir bunu. Askerlikten sonra düşünüyordum ama, "başlayım madem" dedim.

Kesinlikle rant, popülarite amaçlı bir blog değildir, bilen de bilir zaten. Burda yazacağım her şey o anki çükümün keyfidir afedersiniz. Aynen devam edicem işte, daha evelden bilmiyorsanız şöyle bir kurcalayın. Bilenler bile unutmuştur hatta, ben bile kurcaladım tekrardan.

Maddelemeyi çok sevmişimdir herzaman, başlayalım ince ince, neler olmuş neler bitmiş, neler dönüyor;

- "Aldatılmak" ve "Hallelujah" şeklinde 2 post yazdım, hemen aşağıda göreceğiniz üzre. Bunları bana yazdıracak olaylar yaşadım. O aldatılmak postu olayların sadece ilk perdesi, düşünün yani. Sadece 1 aylık bir dilim. Hele bir de 2. ayı var ki bunun, lanet olsun gerçekten. En güvendiğiniz, sevdiğiniz ve bunları yapmayacağına emin olduğunuz insanın bunları yapmasının şoku esas üzüntü. Ama birisine sonsuz güven duymak, onun eline silahı verip o silahı kendi başınıza dayamaktan başka birşey değil. Bundan sonra da kimseye güvenmem sanırım. Bunu kötü anlamda ve üzgün olarak söylemiyorum. Bundan evel de güvenmiyordum. Ve bence bu iyi birşey. Hem illa ki birilerine güvenip, sığınıp, sırtımı yaslamam da gerekmiyor. Böyle bir insan değilim kesinlikle. Yeter ki huzurum olsun. Yastığını birisiyle paylaşmak değildir amaç, o yastığa kafanı huzurlu koymaktır. Neyse, geldi geçti. Yazacaklarımı yazdım zaten diğer 2 postta. Okadar işte... (dur şu üste de hassas, duygusal hatun işi bir görsel çakayım)

- Yıllardır sırma gibi uzun olan saçlarımı 3 numaraya vurdum. Gerçekten çok içime sindi. Çok ani bir karardı benim için. Ve o güne kadar en büyük kabusum berber koltuğuydu, kısa saçlı halimi hiç beğenmem gibi geliyordu. Ama memnunum. Yıllarca aldık zaten diğerinin tadını. Hem tepkiler de gayet olumlu, gerçi bazı "Okhan naaaptııın" gibi sesler çıksa da. Oldu bikere işte. Zaten 1 ay sonra askerim, "naaptııın?" ne? Kep altı mı yapayım? Şimdi ise yarı punk bir kesimle 1 aylık dilimde neler yapabileceğimi düşünüyorum. Favorili kel Vialli saçı ile bitirebilirim olayı.

- Benim de artık bir dövmem var; Hallelujah! Bu da daha evel çok düşündüğüm, taşındığım, araştırdığım, kararsız kaldığım, ertelediğim bir konuydu ve bunu da ani bir kararla yaptırdım. Birden aklıma geldi, fonta karar verdim, bölgeye karar verdim ve yaptırdım ilk fırsatta. Çok da memnun kaldım. İzmir Alsancakta, 2. Kordonda Pink Tattoo'da Hidayet'e teşekkürlerimi sunar, sapına kadar tavsiye ederim.
Kesinlikle pişman olmayacağım bir dövme. Herşey için "Şükürler olsun" diyorum! Okhan Canbaz olduğum için, varoluşum için, sahip olduklarım ve olmadıklarım için. Ve bu dövme bana sonu ne olursa olsun çok saf, temiz, ilahi bir sevgiyi hatırlatıcak herzaman. Hatta 2 sevgiyi. Ve sonunda aldığım dersleri, trilyonlarla kazanamayacağım tecrübeyi, gücü, duruşu, hayata bakışı, sahip olduğum ruhun önemi. Ve Hallelujah şarkısındaki şu dize vardır ya; "Aşktan öğrendiğim tek şey,

- Kızkardeşim RubiaPeri tekrardan İspanya'ya gitti bu sürede. Granada yolları taştan busefer. Granada Üniversitesinde stajlamaca. Ballı kız, gavurun gızı. Tek desteğim, tek dayanağım, hayatımın kadını. Ah bir yanımda olsaydın şu dönemlerde, daha çabuk atlatmış olurdum eminim. Tanrı herkese senin gibisini nasip etsin. Seni vermem kimselere, kız kurusu olarak yanımda kalacaksın, şu kafamızdaki evi yapacaz senle. Paris güzelim benim...

- Twitter'ımı da açtım tekrar. Takılıyorum kendi çapımda. Kapım açık, beklerim.
http://twitter.com/OkhanCanbaz adresinden ulaşabilir, bulaşabilirsiniz. Dünyayı kurtarmıyorum ama, onu da belirteyim.

- Kendi çapımda ticari amaç yahut herhangi bir iddaam olmaksızın fotoğraf çekmeye devam. Zevkli işler şu fotoşoplar falan filan. Güzel vakit geçiyo actionları kurcalaya kurcalaya. Bakire Meryem'i de çekmedi dedirtmem kendime!

- Bütün paramı kitaplara yatırdım, Chuck Palahniuk amca yedi paralarımı! Gösteri Peygamberi müthiş oğlu müthiş! Tıkanma'yı da yabana atmamak lazım tabi. Chuck bi beşlik!!!

- Son dönem favorim kesinlikle "Christian Scott - Anthem". Dinlemeye doyamıyorum. Bukadar mı güzel düdük öttürülür! Onun bir performansı ile post'a veda edeyim artık. Yazdıkça yazasım geldi...

Hallelujah!

2011-11-02T01:03:00.005+02:00

Bu size bir dost, bir kardeş, bir abi, bir insan nasihatı ve temennisidir;

Tanrı hepinizi egosu yerin dibinde, sizi yüce gören, kendini acınası bulan, sırtını dayamak isteyen, sizi sadece sığınacak liman olarak gören, hayatta hiçbirşeye ne cesareti ne de mücadelesi olan, psikolojisi bozuk, ayakta duramayan, kendi bunalımını seven, aşırı masum, ezilmiş, üzülmüş, büzülmüş, melek yüzlü, sırf birisine ait olmak amacı edinmiş, hayata dair hiçbir duyguyu ve heyecanı yaşamamış, ufku olmayan, sizi bazı şeylere hedeflere alıştıran, sadece onu deli gibi sevmenizi ve daha da sevmenizi daha da sahip olmanızı isteyen, bunun uğrunda öleceğini söyleyen kişilerden uzak tutsun. çünkü bu insanlar ilk fırsatta bir ego tatmini, bir yaşanmamışlık, bir yoksunluk uğruna bütün değer yargılarını, ruhunu, inandıklarını, inandırdıklarını, kendi kurduğu ve herkese de kurdurup alıştırdığı, çaba sarfettirdiği hayalleri fazla değil sadece bir haftada satabilir. hem de iğrenç bir şekilde. bir insanı delirtecek ve hiçbirinizin midesinin kaldıramayacağı, anlam veremeyeceği, ne yaptığını bilemeyeceği şeyler yapıp, söyleyip canınıza okuyabilir. aslında siz kendi canınıza okutturursunuz onun elini tutup onun için çabalamak uğruna. hatta bir bakarsınız ki sizi de kendisine benzetmiş, ve kendinizden çook çok uzaklardasınız. yapacak birşey yoktur. siz kusa kusa geri dönersiniz kendinize. yolun sonunda aynen yolun başında olduğunuz gibisinizdir, hatta daha güçlü kuvvetli. o ise bir shapeshifterdır aslında ve hayatındaki insanların "o"nu eski "o" sandığı hayatına devam eder, selam bile vermeyeceğiniz bir karakterde. tek derdi ve korkusu da budur zaten; kimliğinin ve yaptıklarının bilinmemesi. ve o insanların da çoğu inanır, acır, ah vahlar eder haline. bu şekilde onun hayat döngüsü devam eder, ölene dek. başka bir liman bulup aynı şeyleri yaşar durur. bir fransız aşk filmi gibi başlar, basit bir türk filmine dönüşür birden, imdb'de 3.0 puan alan rezil bir komedi filmi gibi biter. götünüzle bile gülmezsiniz. izlediğiniz zamana yanarsınız sadece...

HALLELUJAH!

Chuck Schuldiner / 1967 - ∞

2010-12-13T18:11:00.001+02:00

Tanrıların kıskanıp da cezalandırdığını düşündüğüm birisi daha. 9 yıl evel, bugün almıştık gittiği haberini. Gittiği yerde de kaldığı yerden devam ettiğini ve bir gün onun şuanda yaptıklarına kavuşacağımızı umuyorum...

Is Matt the Greatest Guitarist Ever?

2010-08-19T00:14:00.001+03:00

Muse, Facebook alemlerinde "Is Matt the Greatest Guitarist Ever?" buyurup şu linki yayınlamış bu akşam. "Yavaş" diyerekten şunu yolluyorum ben de kendilerine ve oy verenlere. Tamam, çok çok sevdiğim, çok iyi ve komple bir müzisyen, bestekar ve çalışına da laf yok da; yine de kocaman bir "öfff" çektirdi akşam vakti. Ah şu her ankete katılan teenage alterno kızlar ve yancıları yok mu, çılgın şeyler... En azından bayramda o 10. sıradaki Brian May amcanıza gidip bi elini öpün de, size eski bayramları anlatsın. Öpüyorum gözlerinizden...

Hepinize bu aralar tekrar sardığım bir şarkıyı armağan ediyorum...

Muse (Assassin)
Yükleyen quasar8. - Yüksek çözünürlüklü video keyfini yaşayın!

Not: Fenerbahçeliyim...

Christian Scott - Anthem

2010-07-13T02:25:00.000+03:00

Çok fazla döndürüyorum buara. Müthiş...

Sporda Bugünler...

2010-07-12T02:38:00.002+03:00

İspanya "boru"yu döşedi...

LeBron yancılık müessesine adım attı...

Lebron montajı bana aittir tabii ki. Ne sandın?

Devam

2010-07-06T16:14:00.000+03:00

Son yazdığımda Mister Ug 26ya dayamış, sonra da onla bi blog açmışız. Enteresan anılarımızın olduğu bir blog. O hala duruyo. Ben de uzun süre buraya yazmadım falan, tekrardan bir heves geldi. Onlar da "Dimassimotalento"nun Mister Talento'su ile bir blog açmışlar.Hayırlısı olsun diyorum. Ben de kepenkleri tekrardan açıyorum. Hayırlısı...

Mister Ug 26'ya dayadı...

2010-01-31T01:54:00.004+02:00

Büyük adamdır Ümit! Kraldır! Aslandır, kaplandır! Aslan kraldır! Simba'dır! 2001 yılında tanıştık kendisiyle. Hippiydi adam çok fena. Gömlek üstü tişört giyerdi falan. Gerçi hala var mayada. Çok kral günler geçirdik, aynı yorganın altına bile osurduk sıkça. Bir okadar da kavga ettik falan. 3 günde bir ederiz hatta hala. Çok çok daha iyi yerleri hakeden bir adam tartışmasız, ama bizim gibiler için zr bu işler, bu devrin adamı değiliz (üzerinden rant alıyom dayı, olaya çoğulluk katarak). O toy hippi nerden nereye geldi, her yönüyle 5 okka bi adam oldu. Yaşı da kemale erdi. 26'dan günü sıyırıyor şu dakka. Yeni yaşına da benle telefonda girdi. "Küçük kuzen 31e başlamış dayı" diye de aldık ilk yaşın havadislerini. Bu tarz havadislerin adamıdır işte kendisi. Neyse; kafana göre bir ömür diliyorum dayı. Herşey gönlünce olsun!

Formspring.me

2010-01-12T20:46:00.002+02:00

Gelin, sorun, cevaplaşalım, hatta küfürleşelim, stres atalım. Eller serbest...

http://www.formspring.me/Okhy

Tiksinti

2010-01-09T00:38:00.005+02:00

Hevesle elimi attığım herşeyden daha 3. gün tiksiniyorum. Blogda da aynı şeyi yaşamıştım. Müzik, fotoğraf, kitap, şu, bu. Hatta daha evel yazmıştım, çocukluğumdan beri elimi atmadığım bok kalmadı. İçi hep boş. Sanırım bu boşluk insanlardan kaynaklanıyor. Sevdiğim şeylerden tiksinir oldum, ve bir nebze kendimden de. Bu devirde ancak prim usulü iş bulunuyor gerçi. Anahtar kelime her yerde "prim", "rant", "ekmek". "Sen çok mu dolusun ibine?" yazana saygı duymak istiyorum aslında. Hatta herhangi birisine saygı duymak. Saygımı haketmesi, dolu gördüğüm işlerin sandığımdan çok daha dolu çıkması. Bir nevi içten içe takdir edip "abi senin de işin zor ha, helal olsun, senin de ayrı bir dünyan var" demek. Sözüm meclisten içeri, hatta benden içeri. Hassas ergen hatun modunda yazdıysam eğer, öpsün beni yeniçeri.

"Yanlış zamanda, yanlış yerdeyiz!" der halk ozanı Ug. Yeri geçtim coni, "zaman" bize bok...

"Lost in Moments" by Okhan Canbaz

2009-12-29T17:16:00.004+02:00

Evet siftahı yapıyorum. Fotoşopun gözüne fazla veremedim belki, çünkü okadar bilmiyorum mereti. Nasıl da çakmışım çerçeveyi, imzayı? Daha durun, bu biiiiirrrr...

Kafka da okudum ayrıca, Ümit şahit...

(fotoğrafı okşarsanız büyür)

Perde Hızı 1/10 sn
Diyafram f3.5
Odak Uzaklığı 6 mm
ISO (ASA) ISO-400
Çekim Modu Program AE

Mister Ug'den zehir zemberek yorumlar bekliyorum. Ama şunu unutmasın ki; Ufacık böcek bile rızkına koşmatka...

Korkuluks

2009-12-27T16:56:00.006+02:00

Hürriyet gazetesi binasında olmaları enteresan. Bunları cep telefonuyla çekmiştim. Ama yakında giderim yeni aletle, çekerim güzel açılardan, veririm fotoşopu gözüne, yayınlarım. Kızlar hasta kalır böyle şeylere, aramızda kalsın...

In the Regandy!

2009-12-24T01:59:00.006+02:00

Sony DSC-H10'u çaktım, dantelliğe adımımı attım. Kendimi sulara attım sonra, ilk fotoğrafımı çaktım;

Foto Gümüldür sularında çekilmiştir...

Perde Hızı: 1/50 sn
Diyafram: f4.4
Odak Uzaklığı: 63 mm
ISO (ASA): ISO-800

En yakın zamanda da aynada kendimi çektiğim bir foto gelecektir, yoldadır. Olmazsa olmaz, çüküm şişer...

Yaran Google Görsel Arama Sonuçları

2009-12-20T22:42:00.003+02:00

Average diye bir adam var ki, bilen bilir, bonbadır. Güzel bir konseptle, yeni bir blogla karşımızda; http://ilgincdurumlar.blogspot.com/ adresinden bir tıkla ulaşılabilir. "Yaran Google Görsel Arama Sonuçları" tutar, yürür, koşar, gider...

No Leaf Clover

2009-12-20T15:10:00.002+02:00

"Then it comes to be that the soothing light at the end of your tunnel was just a freight train comin your way" dedikleri bu olsa gerek. James Hetfield meğerse bu şarkıyı bizim için yapmış. Bir yaşıma daha girdim.

Aklıma gelmişken, Yonja'ya girip hatun kaldırayım...

Yanni

2009-12-20T01:58:00.004+02:00

Halimize şükür, Yanni olmak da vardı...

Xploding Plastix - Comatose Luck

2009-12-20T01:42:00.004+02:00

Süpersonik.

The Unbearable Lightness of Being

2009-12-20T01:07:00.003+02:00

Yazara zaten hastasınız, kitap müthiş, bir de filmi çekilmiş diye duyuyorsunuz ve üstüne de Tomas rolünde Daniel Michael Blake Day-Lewis dayıyı görüyorsunuz. O aptallıkla filme sorgusuz dalınıyor ve uyku bedeni ele geçirdiğinde daha filmin yarısına gelmediğinizi görüyorsunuz. Meğerse 3 buçuk saat falanmış. Filme şuurla dalınmalı, önce bir heyecan atılmalı üzerinden. Boku yedim geçen gün, kafam da iyidi. Kahrolmanın dayanılmaz ağırlığıydı. Ama değdi doğrusu. Büyük gideri var filmin...

Tereza'nın elindeki Praktica da alt posta gönderme olsun...

Muss es sein?
Es muss sein!

Hangini?

2009-12-20T00:53:00.004+02:00

Foto mevzusuna giriyorum. En egzantrik açılardan skmsonik fotolar çekip fotoşopa abanıcam, entel yahut emo betimlemelerle sunucam. Kızlar bana hasta kalacak. Fazla para vermek istemiyorum ilk etapta. 300-400 arası yurtdışından sıfır yahut 2. el temiz denkgeliyo bunlar. "600 ver de Canon EOS bir milyon al" diyene dalarım. 401 lira bile çıkmaz. Hatta 350 iyidir. "DSLR Like" modeller bunlar, hırt sayılır aslında. Ve madem ki "Like", eşek kadar makine taşımaya gerek yok. Kompakta yakın kasaları var. "Sony DSC-H10" ve "Panasonic Lumix DMC FZ8". Gönlüm Sony'den yana, hatta belki de siz Panasonic diye ısrar etseniz bile Sony alcam büyük ihtimal. O zaman size neden sordum demi? Unutun gitsin...

Mister Ug'e sesleniyorum;
Dayı sakın yorum yazma, ne diyeceğini biliyorum. Yerden göğe kadar haklısın. Herkes ekmeğine koşuyor!

Roberto Carlos

2009-12-18T01:47:00.005+02:00

Zamanında şu üstteki fotoğrafı fotoşopla bile yapamazdık (gerçi o zamanlar fotoşop da yoktu). "Dünyanın gelmiş geçmiş en iyi sol beki" şu takımda oynadı, nasıl oynadığı ve ne bok yediği şu dakika umrumda değil. Bu onuru yaşatan herkese teşekkürler!

Unutmayız seni elbette...

KADINLAR KOLLARINIZA DÜŞŞÜN SAF FEROMON

2009-12-07T18:12:00.006+02:00

Gitti Gidiyor alem bir site, Türk milleti ise ayrı bir alem. "KADINLAR KOLLARINIZA DÜŞŞÜN SAF FEROMON" adı altında 100 liraya parfüm satıyorlar, millet de alıyor. "TEMEL İÇGÜDÜ FİLMİNİN FEROMON AŞK İKSİRİ !!!" imiş kendisi. Şurada bulabilirsiniz ürünü.

Lakin mevzu; Bu ürünü görüp de birdenbire umut dolmuş, "Hemen Al" ile 100 kağıdı anında bayılmış, şişeyi üstüne boşaltıp piyasaya çıkmış ve en sonunda hayal kırıklığına uğramış naif Türk genci. Direk klavyeye sarılmış ve akranlarını uyarmış;

Sana minnettarım arkadaşım, az kalsın basıyordum "Hemen Al" butonuna...

World AIDS Day

2009-12-03T02:39:00.007+02:00

2 gün geçti ama, önemli bir mevzu. Sonuçta "sadece o gün kullanın" diye birşey sözkonusu değil. Lakin benim blogumda görüp de kullanmaya karar veren olacak mı, onu çok merak ediyorum işte.

2010'a geldik. 80ler hatta 90lardaki bilim-kurgu filmlerinde, şu yıllarda uçan arabalar, kaçan robotlar olurdu hep. Lakin biz hala şeyimize poşet geçiriyoruz. Gelişen tek şey ise farklı özellikte, aromada, renkte poşetlerin türemesi. Çok klasik, hatta baydıran bir tepki bu. Ama durum bu ne yazık ki...

Ayrıca "AIDS" deyince aklına ilk olarak cinsellik gelen, sığ bir insanım. Kabul!

Takın oğlum şunu...

Ailton & Leno

2009-12-03T02:15:00.004+02:00

Jay şu sıralar Sammy Sosa'ya fena sarmış durumda;

Lakin şöyle bir durum söz konusu;

Ayrıca; "Çenesiyle adam dövenler" serisi yapıp, bu seriye de "Drew Barrymore" ile başlamak istiyorum.

Jay Leno ağzıyla; "Exactly exactly!"

"The Answer"

2009-11-27T22:55:00.005+02:00

Baştan sona eksiksiz bir biçimde bildiğim ve çok net hatırladığım ilk ve tek kariyerdir belki de. Bu kariyere an be an tanıklık ettiğim için de gururluyum. Hani bazılarının nasıl başladığını hatırlamazsınız, yahut ne hallere düştüğünü bilmezsiniz falan. Veya devam etmekte olan bir kariyerdir. Draft gününü bile adım gibi hatırlarım. Bir basketbolcu düşünün ki; O efsane 96 draftının 1 numarası (icraatta da). Kariyerinin son dönemlerinde (ki hemen hemen 3-4 yıllık bir dönem) eski performansını aratmış, hatta bana göre zirvedeki zamanlarda bile özel hayatıyla başını belaya sokup oynadığı oyunu daha öteye götürme şansını kaçırmış, 3 sene daha oynayabilecekken 34 yaşında parkeleri terketmiş, 13 yıllık (bana göre kısa) bir kariyere sahip bir adam. Lakin bunca şeye rağmen "rakamlar ortada". Yani yapabileceğinin minimumu bunlar diye düşünürsek eğer, anlarız büyüklüğünü. Tek şanssızlığı ise kötü takımlarda oynamaktı.

Draft günü sanki geçen haftaydı. Jordan'a çektiği "Neden saygı duyacam lan, aynı bokun içindeyiz" tribi ise geçtiğimiz pazartesiydi. Salı ise gıcık kaptık bu hareketinden dolayı. Sonraları çok sevdirdi kendini. Dün ise terk etmiş parkeleri. "Yaşlandık olm" dedim kendi kendime. Torunlarımıza tamı tamına anlatabileceğimiz tek kuşak da yavaş yavaş bitiyor. NBA müessesesiyle son kalan incecik bağlarımız da tel tel kopuyor. Sandığınızdan çok daha fazla gerekli bir hüznün içerisindeyim.

İyi bok yedin Allen. Önemli bir ikon olduğun zaman dilimim için teşekkür ederim. İrtibatı koparmayalım...

Day and Then the Shade

2009-11-27T02:51:00.006+02:00

Tam da "albüm müthiş", "olgunlaşıyorlar", "zihniyetleri gelişiyor", "Acaba ilk klip hangi şarkıya?", diye mutlu mutlu takılırken, bir sonraki postumu "Yılın albümü Night is the New Day" olarak yazmayı planlarken, sevgili kardeşim Tony'den gelen bir linkle alt üst oldum. "Day and Then the Shade"e çekmişler klibi;

Şarkı bana göre harika tabiiki de, klip ne be? Opeth'in yediği bokun laciverti diyorum buna. Dağ, bayır, böcek ve bir de gotik hatun. Şundan kurtulamadınız arkadaş. Oysa bu albümü okadar sevmemin sebebi, bu kafalardan büyük oranda arınmış olmasıydı. Lakin işin samimmiyeti kaçtı gözümde. Gerçi yine de yılın albümü benim gözümde, fakat ceza olarak; "Yılın albümü Night is the New Day" diye bir post atmayacağım. Umarım kulaklarına küpe olur!

1881 - 193∞

2009-11-10T00:25:00.001+02:00

Huzur içinde uyu Atam!

Kundera ve Mister Ug

2009-11-08T15:32:00.011+02:00

"Hekimlik çalışmalarının son on yılını sırf insan beyni
üzerinde yoğunlaştıran Tomas, 'ben'ini ele geçirmekten daha
zor bir şey olmadığını biliyordu. Hitler'le Einstein ya da Brejnev'le
Soljenitzin arasındaki benzerlikler ayrılıklardan fazladır.
Sayılarla söylersek, dokuz yüz doksan dokuz bin dokuz
yüz doksan dokuz oranında benzerliğe karşın milyonda bir
benzeşmezlik vardır.

Tomas'da o milyonda biri bulup çıkarmak ve ele geçirmek
arzusu bir saplantı halindeydi; bu milyonda biri saplantısının
çekirdeği olarak görüyordu. Saplantısı kadınlar değildi;
onların her birindeki o düşleme sığmayan parçaydı; başka
bir deyişle bir kadını hemcinslerine benzemez yapan o milyonda
birin kendisiydi.

Kuşkusuz, o milyonda bir benzeşmezlik insan varlığının
her alanında vardır, ama cinselliğin dışındaki bütün alanlarda
gözönündedir, bu nedenle de birinin bulup çıkarmasına,
neştere gerek duymaz. Kadının biri peyniri yemeğin sonunda
yemekten hoşlanır, bir başkası karnıbahardan nefret eder ve
böylelikle her biri kendi özgünlüğünü ortaya koymuş olur.
Ama gene de, kendi konu dışılığını, alakasızlığını sergileyen
bir özgünlüktür ve kendisine pek aldırmamamız, kendisinden
değerli bir şeyler beklemememiz konusunda uyarır bizi.

Yalnızca cinsellikte değerli ve az bulunur olur o milyonda
bir benzeşmezlik, çünkü uluorta görülemeyeceği için, fethedilmesi,
ele geçirilmesi gerekir. Daha elli yıl öncesine kadar,
bu ele geçirme biçimi epey zaman (haftalar, hatta aylar!) alır
ve ele geçirilen nesnenin değeri ele geçirmeye harcanan zamanla
oranlı olurdu. Ele geçirmeye harcanan zamanın çok
daha kısaltıldığı günümüzde bile, cinsellik bir kadının 'ben'inin
gizini içinde tutan bir kasa olmayı sürdürüyor sanki."

Milan Kundera'nın muhteşem kitabı "Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği"nden birkaç paragraf alıntıdır. Lakin bizi bir konu üzerine bukadar kafa yormak kasar arkadaş! Misal; bir Mister Ug aforizması, bunca paragraftan daha değerlidir benim için;

"Zaten güzel meme, dışardan belli olmayandır abi!"

Yoğurdun da en sevdiğim yeri kaymağıdır zaten...

Katatonia - Night is the New Day

2009-11-07T11:27:00.003+02:00

Başta anlayamadığım, bir iki şarkının güzel geldiği albüm 3-4 gün içinde felaket açıldı, kabak çiçeği gibi. "Müthiş"e doğru hızla yol almakta. Aslında yeni bir Katatonia albümünden etkileneceğim hiç aklıma gelmezdi. Zaten çıktığını öğrendikten 2 hafta sonra falan dinledim albümü. Şuanda albümün kafasını tam olmış bulunmaktayım sanırım, heyecan yaptım birden. Tabii bir de şu var; klasik Katatonia dinleyicisini hiçbir şekilde tatmin edememesine şaşırmam. Ne o topluluğa ne de Katatonia'ya kızabilirim. Lakin "Lord Seth" ve "Blakkheim"lardan başlanıp da gelinen müzikal olgunluk gerçekten takdire değer. Albümde "The Great Cold Distance" ile birçok benzerlik var. Ve ben bazı bölümlerde çok fena Opeth kokusu aldım. Vokal melodileri harika, bu adamlar bunu daha evel de beceriyorlardı. Lakin işin ağlaklık olayı biraz daha azalıp, daha da oturaklı olmuş. Kayıt mevzusuna gelince; Müthiş! Benim en çok dikkat ettiğim noktalardan birisidir kayıt. Bir albümü rezil de edbilir, vezir de. Katatonia da Opeth gibi bu olaya oldukça ciddi bakmaya başlamış. Ana ensturman tonları ayrı ayrı müthiş, birleşince de harika birbütünlük ortaya çıkmış. Sade ve yer yer ilginç altyapıların da oluşan atmosfere etkisi çok fazla. Son iki albümdür daha özenli davullar yazılmakta, bu özellik de Katatonia'nın gelişimine güzel bir örnek.

Tek tek şarkıları ele alacak olursak eğer; başlarda "Idle Blood" güzel geldi, Opeth şarkısı resmen. Sonra albümün son iki şarkısı olan "Day and Then the Shade" ve "Departer". "Departer" resmen bir başyapıt olmaya aday. Müthiş bir şarkı, vokalde ise gruba Krister Linder eşlik etmiş. Albümü mükemmel bitiriyor. Ama şu son iki günde "Forsaker", "The Longest Year", "Onward Into Battle", "The Promise of Deceit" de oldukça etkilemeyi başardı beni. Diğer şarkılarda da her an açılma potansiyeli görüyorum açıkçası.

Aslında daha şimdiden bu kadar çok yazmayı düşünmüyordum albüm hakkında. Lakin, dökülüverdi birden. Biraz daha beklemek, sabır göstermek lazım. Ama albümde iş olduğu kesin...

Gittigidiyor

2009-11-04T23:15:00.006+02:00

Dünden itibaren artık bir Gittigidiyor sayfam var. Daha doğrusu babamın hesaptan satışlar yapmaya başladım. Genelde antika ve tablo ağırlıklı ürünler olacak. Ama birçok enteresan objenin düşeceği allahın emri. Dostlarıma ve blogger arkadaşlarıma öncelik tanıyıp kıyak geçmek boynumuzn borcu tabii ki. Bu link en iyisi mi sağ sütunda dursun, belki arada gözünüz birşeylere çarpar, size kolaylık tanırım falan. Daha çok zevk için yapmaya başladığım bir hadisedir, "tüccar" sıfatından hoşlanmam. Ona göre!

"Link"

Machinarium

2009-11-04T22:50:00.003+02:00

Harika bir puzzle adventure oyunu. Aslında puzzle mevzularıyla aram pek iyi değil, pek kafa yormayı seven bir adam değilim. Grim Fandango'da çıldırmıştım resmen. Ama bu oyun oldukça hoş. Mekanlar müthiş tek kelimeyle, tipler ise ilginç. Tim Burton işi inceden. Senaryo ve sırların bütünlüğü harika gerçekten. Menü oldukça pratik. Bazı şeylerin yapılabilmesi için oyun içinde oyun çözmek gerekiyor bazen, ve bu oyunlar da genelde çok zor. Her bölgede yapılması gerekenlerin ipuçlarıyla kısmen anlatıldığı bir kitap var, gerçekten çok faydası oluyor insana. Lakin o kitaba her girme istediğinizde karşınıza bir oyun çıkıyor. Bu oyun kısa ve kolay da olsa sıkıyor insanı. Machinarium'un 2 eksisinden birisi bu bence. En güzeli kitaba bir kere girdikten sonra bir screenshot alıp Paint'e yapıştırmak. Ama bazen bu ipuçları bile yetersiz kalıyor olayları çözmekte.
Oyunun diğer bir kötü yanı ise kısa oluşu. 2 gecede bitirdim, daha da kasıp 1 geceye indirebilirdim işi. Ama bir gece için bile değer, sonuçta 300 küsür Mb'lık bir oyun.
Oyunun müzikleri de çok hoş ve trip. Atmosfere de gayet uyumlu. İkisini birlikte ele aldığımızda ortaya küçük çaplı bir sanat eseri çıkıyor aslında. Ortaya koyulan emeği her detayda hissedebiliyorsunuz.

Uzun lafın kısası; bu keyfi kaçırmamak lazım...

Bıyık

2009-10-31T03:15:00.003+02:00

Tam da Ikea'dan Mörker masa lambası alıp sosyal sınıf atladığımı düşünürken, gece vakti bıyığı kaçırıp inceden Erbakan'a dönmek fena koydu. Robin Hood'un komedi versiyonundaki kör uşağın gözcülük yaparken ağaçtan düştükten sonra "görüyoruuum" nağrasının ardından, bir heyecanla bodoslama ağaca dalıp "yanılmışım" diye yüreğinin burkulması ile aynı duyguyu paylaşıyorum (bu cümle beni yordu). "Keşke kız olsaydım" dediğim durumların başında gelir bu...

Stingray

2009-10-30T21:39:00.003+02:00

Şu kasa, tarihin en güzel üç beş otomobilinden birisidir bana göre. Corvetteler içinde ise en göz alıcısı. Hatta diğer kasalar bunun yarısı kadar bir etkiye sahip olabilir ancak. Şu kavislere bir bakın hele, kadın gibi araba. Megan Fox gibi...

Resmini görmekte olduğunuz araba Şişli'den satışa çıkarılmış, fiyatı ise 60.000 $. "Bedava" diyorum, susuyorum. Sigaramı yakıyorum...

Link de burada.

Megan Fox

2009-10-30T02:06:00.004+02:00

Fotoya tıklarsanız eğer, çok pis büyür...

İlk olarak Mister Ug tanıştırmıştı beni kendisiyle. Giyinikti tabii ki, pek hoş gelmemişti. Lakin şu sahneyi gördükten sonra favorimdir kendisi. Ezine peyniri gibi hatun...

Scatterbrain memeli post girdi, ne ayıp! Lakin kendisine hiçbir kıyafet yakışmıyor, sütyen bile. Bunun böylesi makbul!

3 film birden

2009-10-29T19:49:00.007+02:00

Çoktandır dizi ve kitaplarla meşgul olduğumdan, film izlemedim. Oldukça da film birikti elimde. Sıra onlara geldi aslında da, dizi mevzusu daha çok hoşuma gidiyor açıkçası. Ama 2 gün evel 3 film birden çaktık. Pek fazla da kasmadı açıkçası.

"District 9" ile girdik olaya. 2009'un en iyi filmi olma ihtimali büyük, izlediklerim arasında ise en iyisi sanırım. Neill Blomkamp'ın "Alive in Joburg" adlı 6 dakikalık kısa filminden yola çıkılarak yapılmış. Yapımcı Peter jackson. Konu, kurgu, görsel efektler, atmosfer, oyuncu performansları harika. Özellikle de başrol oyuncusu Sharlto Copley mükemmel oğlu mükemmel. Bu adamı çok sevdim ve bu da O'nun ilk uzun metrajlı oyunculuğuymuş sanırım. İyi bir kariyer bekliyorum kendisinden.İzlemeyenlere tavsiye oğlu tavsiye ediyorum. IMDB'de 83bin kişiden 8.4 puan almış. Top250'ye kafadan girmiş. 8 - 8.5i sonuna kadar hakediyor.

Sonra da bir aksiyon filmi ile devam edelim dedik olaya. "The Tournament" senaryosunda fazla zeka barındırmayan, aslında o zekaya da ihtiyacı olmayan düz bir film. Lakin olayın en başında "kiralık katil turnuvası" fikrini bulmak zekice ve çekici. 30 kiralık katilin katıldığı bir turnuva ve herkes birbirini indirmece, en son kalan kazanmaca. Bu süreç içersinde ufak tefek alengir ve hesaplaşma, şu, bu. Çok da üst düzey bir film değil ama, fazla bir beklentiyle yapıldığını sanmayıp, istenilen ürünün ortaya çıkmış olduğuna inanıyorum. alanı da satanı da tatmin etmeye yeter. Ayrıca çok uzun bir film olmayıp hiç kasmadan hızlı hızlı ilerlemekte. IMDB'de 6.5te şuan, bu da bence cuk oturan bir not.

En son da bir "Up" atarak sonlardık şöleni. Harika bir animasyon. Pixar artık olayı fazlasıyla aştı. Çok mülayim, sömürüsüz, saf, tatlı bir hikaye. "Tatlı hüzün"ün de bokunu çıkartmamışlar. Karakterler çok iyi oluşturulmuş yine.Favorim Kevin denen kuş. Koparttın beni kerata. Carl Fredericksen ise çok tatlı bir dayı. Yaratılan mekanlar ve ayrıntılar da mükemmele yakın. IMDB'de 46. sırada, 8.6 puan ile. Benim notum ise 8 - 8.3 arası birşey olur. Çünkü WALL-E de 8.6da. Bence bu film bir kademe aşağıda...

Elime de Tinto Brass'ın "Trasgredire"si geçti, çaksam mı bu gece acaba? Yok be, işim olmaz. Hem çok hairy!

Bir diziden de öte / Six Feet Under

2009-10-29T18:08:00.006+02:00

Muazzamdı gerçekten, başladığı andan itibaren. Hakkında yazacak onca şey var ki. Ama hem karman çorman ederim, hem de spoiler olur diye girmiyorum o işlere. Hayatımda izlediğim en güzel şeydi. Bitişi ise inanılmaz. Gerçek anlamda inanılmaz...

Son sezona girdiğimde dizinin bitişine dair bir hazırlık olur, senaryoda bazı hızlanmalar olur, bir hedefe doğru yönelir diye düşündüm. Ve hep son düzlüğe girecek beklentisi ile izledim son sezonu. Son bölüm bile "son bölüm" gibi değildi baştan sona. Hatta pause yapıp göz attım "son sezonu eksik mi çektik lan yoksa" diyerek. Son 5 dakikasına girene kadar da herşey normal bir şekilde ilerliyordu, "2. sezonun ortaları" deseler inanırdım. Ama o 5 sezonluk dizi son 5 dakkada bitti işte, hem öyle bir bitti ki!

Ve anladım ki; kalan ömür kaç yıl olursa olsun, aslında 5 dakikadan fazla değil...

"Sia - Breath Me"de pek bir hoş olmuş. Box seti alıp ölene kadar muhafaza etmek farz oldu.

29 Ekim Cumhuriyet Bayramı

2009-10-29T01:43:00.002+02:00

Ne desem az, ne kadar teşekkür etsem boş...

Fiks menü

2009-10-26T14:07:00.001+02:00

Dün gece herşey fiks menüye dahildi...

Vay anasını

2009-10-22T18:18:00.003+03:00

"Şundan bir tane istiyorum" diyordum her gördüğümde. Meğer ikizmiş keratalar, dönüşümlü rol alıyorlarmış. Brenna ve Bronwyn Tosh. Ne tatlı keratalar ya!

Bir de; dizide bir tek bunlar sevişmiyor...

Homo "insan" demektir!

2009-10-20T19:44:00.007+03:00

Six Feet Under'ın 4. sezonu ortalarında, aslında lezbiyenlikle alakası olmayan Claire'ın Edie'ye (Mena Suvari) olan duygularını, erkeklerin "kız olsam verirdim"i ile aynı kefede tutuyorum. Tabii hatun bu işi birkaç aşama öteye götürdü, o ayrı.

Ayrıca Mena Suvari'ye ben de kız olsam verirdim!

Bir "ayrıca"m daha var;

Six Feet Under çok tehlikeli dizi. Aynı anda evin aslında lezbiyen olmayan küçük kızı Claire, Edie ile odasında kızkıza sevişirken, diğer yanda evin gay delikanlısı David de evinde birbaşka delikanlıyla kütür kütür mevzuda. Ve aynı anda David'in sevgilisi Keith de pop star Celeste ile straight düzüşmekte. İzlerken "nolduk lan?" dedim. Sakat!

Dipnot: Şu en üstteki, Claire'ın çektiği fotoğrafı bulup yollayana bir güzellik düşünürüm.

1965 Lamborghini 350GT

2009-10-20T18:02:00.002+03:00

Stone Cold Crazy

2009-10-18T23:33:00.002+03:00

Şarkı bitiyor. 7 okka taşaklı abimiz Brian May kendinden hayli genç olan herifi, başını öne eğerek selamlıyor. 6,5 okka taşaklı hairy mature üstadımız Tony Iommi de hayranlıkla ve zevkten mutluluktan dört köşe bir biçimde elini sıkıyor. Demekki var bir bildikleri.

O ise bazı şeylerin bilincinde ve kendinden emin. Dünya zikine, minare götüne. Fazla durmasının bir anlamı yok artık o sahnede, hemen ayrılıyor olay mahalinden...

Ayrılırken de götünden efsanelik akıyor damla damla, sahne ıslanıyor...

The Flaming Side of the Moon

2009-10-16T22:43:00.003+03:00

"According to an L.A. Times report, the Flaming Lips are set to follow-up their life- (and death)-affirming LP Embryonic with a full-album redo of Pink Floyd's gazillion-selling 1973 psych-rock classic Dark Side of the Moon." diye bir alıntı aldım Mister Deniz'den. Şöyle bir etraflıca araştırdık, doğruymuş.

Hadi iyidir, hoştur, severiz de; "Ne haddine lan?" demek istiyorum izninizle. Kesin sıçarken aklına gelmiştir. Ayıp!

Alex Skolnick Trio - Last Day in Paradise

2009-10-06T23:25:00.003+03:00

Deri taytı çıkarıp, üzerine adam gibi birşeyler giyip, güzel bir ağaçtan oyulmuş yeni bir gitar kapıp caz -füzyon semalarına akan müzisyenlerden bir tanesidir Alex Skolnick. Her ne kadar Testament sevmesem de (The Gathering albümü hariç, o da zaten aslında Testament değil ki?) metal tarihinin en çok saygı gören gitaristlerinden bir tanesidir. "Trio"ya iki ve üçüncü aranıyor edasıyla takılıp, üçgeni tamamlayıp güzel güzel albümler yapmış. "Last Day in Paradise" albümü harika oğlu harika. Müzik yapmak yemek yapmaya benzer biraz. Herkes bazı şeyleri aynı tarifle yapsa da "el lezzeti" denen bir olay vardır aslında. Bu adamların müziğinde de bu var, lezzeti veren de bu. Yıllarca gitarının manyetiklerinden pena tozunu boşuna üflemişsin be Alex! Grup için son yazacağım şey ise; Bir de davulcu var ki O, O daha beter muhtar!

Maziden...

2009-09-30T18:07:00.004+03:00

Fotoğrafın üzerinden 3 yıl geçmiş. Üst solda ben, sağda Bay Talento, altta ise Mister Ug. Fotoğrafı çeken sanırım Levent Özmeriç ağamız. Ne ara oldu lan 3 yıl? Hatta 3 buçuğa gidiyor...

Hippiliğin tavanındaki Mister Ug'ün üzerindeki çift gömleği gözden kaçırmamak lazım!

80's

2009-09-30T05:34:00.003+03:00

"I love 80's" tripleri yasaklansın. Partileri de! Nice 80ler partileri gördüm, içinde tayt yoktu..

Ayrıca; "80's, 90's Party" bile yaptılar. O ne?

Clifford Lee Burton

2009-09-28T00:10:00.005+03:00

23 yıl evel Ljungby'de bir otobüs devrildi. Camdan fırlayan milyonların yüreği oldu...

Huzur içinde yat!

Porcupine Tree - Incident

2009-09-24T14:43:00.003+03:00

Steven'a benim gibi olumlu önyargılı, Steven'ın babasının oğlu birinin bu albüme "olmamış" demesi çok zor. Lakin son şansı da verdim, dudaklarım titriyor, fakat; Olmamış! Bir "suyunun suyu" olayı mevcut albümde. Neyse...

Almeria

2009-09-17T19:14:00.003+03:00

Sonunda kardeşimi Almeria'ya yolladık. Sanırım şuanda Madrid'ten Almeria'ya doğru tren yolculuğundadır, varmak üzeredir. Umarım güzel bir yıl geçirir...

Almeria enteresan bir Endülüs şehri. Ülkenin güney kıyısının en doğusunda. Atmosfer müthiş. Emevi izleri hat safhada, buram buram tarih kokuyor. Özellikle de Alcazabal kalesi harika. Nufus yoğunluğu yok, bir kasaba havasında. Civarında tonla doğal güzellik var ve Avrupa'nın tek çölüne sahip. Son derece kurak bir şehir. Şehir ismini 3. Abdurrahman'dan almış. Aslen "Al Mariyat" olmakla bilikte, anlamı da "Denizin Aynası" imiş.

"Lawrence of Arabia", "Cleopatra", "Patton", " Indiana Jones and the Last Crusade", "The Good, The Bad and the Ugly" gibi filmler de burada çekilmiş ve bu filmlerden kalma setler hala duruyormuş. Bu da ilginç bir ayrıntı.

En üstteki figür ise şehrin sembolü. Şans, bereket getirdiğine inanılıyormuş da, bana pek öyle gelmedi. Recep İvedik'in de dediği gibi; "Hakem sana kafam girsin" derken yapıyorduk biz bu hareketi. "Harekete bak, berekete yat" derlerdi eski mahallemde. Onla bir alaka kurulabilir...

Yardımcı kaynak olarak, Ekşisözlük ve Wiki'ye teşekkürler...

İyi ki Doğdun Kaptan!

2009-09-15T09:23:00.003+03:00

Uzun süren bir transfer çalışmasıydı Alex'inki. Aylarca geldi, gelecek dedikoduları dolaştı durdu. Hatta aylarca değil de, yıllarca olarak hatırlıyorum o mevzuyu da, ilk istenen Alex'in şuanda Chelsea'de oynayan Alex olduğunu da hatırlar gibiyim inceden. Kendisini eveliyattan beri tanırdık CM alemlerinden. Transferine ilk koşturduğum ve kadroya ilk yazdığım adamdı neredeyse. Apar topar alındı ve herkes şok oldu. Soru işaretleri de vardı ayrıca, ikinci bir Ortega faciası olması mucize değildi. Üstelik o kalitede Felipe gibi bir adam da harcanmıştı bu ülkede. Copa America'yı izledim sırf Alex oynuyor diye o dönem. Kaptandı sanırım, fıldır fıldır da top oynuyordu. Göbekte oyunu şıkır şıkır ve fazla varyeteye girmeden yönetiyordu inceden ve duran toplar da O'nundu. "Vay anasını, herif hiç de fena değil" demiştim. İlk maçını hiç unutmam; 2004'teki Samsunspor'u ağırladığımız maçtı. Tatildeydim ve babamla bir kıraathane bulup izlemiştik, sırf Alex merakımızdan. Birkaç pozisyonda 3-4 kişinin arasında yaptığı slalomları hala hatırımda. Çok daha hızlıydı o zamanlar, tabii yaşı da 27 idi. Serbest vuruştan bir asist yapmıştı bizim Luciano'ya. Ve ilk avrupa maçında (bunu yalnış hatırlıyor olabilirim, çelişkiliyim) Hooijdonk'a yaptığı asist de "harbiden bu sefer bulduk galiba" dedirtmişti bana. Sparta Prag maçıydı. Attğı çalım klasik Alex çalımıydı. Ve daha sonra okadar çok hatırlanacak anlar sundu ki bize! Ve Türkiye'nin kıyaslama birimi oldu en sonunda. Ligin transfer politikasını değiştirdi resmen.Hagi ile kıyasladılar hep de, alakaları olmadığını düşünüyorum. "Hagi ile kıyaslanamaz, yakınından geçemez" diyenlere de saygım sonsuz, sonuçta bu kendi fikirleri ve bunu söylemek için oldukça fazla nedenleri olabilir, haklılık payları da büyüktür. Fakat benim için de en iyisi Alex de Souza'dır. Sonuçta benim de kişisel futbol görüşüm ve buna paralel olarak birçok sebebim var. E bir de Fenerbahçeliyiz tabii. Her güzelliği, yaşayan daha iyi bilir sonuçta. Elma ile armutu karıştırmayıp ayrı ayrı değerlendirmek gerek. E sarı ve kırmızı karışımı rengi ile elma Hagi olsun, Alex'in de kafa yapısı armuta daha uygun zaten. Ben armutu daha çok severim.

Yaptıkların ve daha da yapacakların için teşekkürler Alex! Doğum günün kutlu olsun hadi...

He bir de; Alex de Souza, Deivid de!

09.09.09

2009-09-09T16:22:00.006+03:00

Sayılarla ilgili bir takıntım var çocukluğumdan beri, hem de büyük bir takıntı. Ve bunu hiçkimse bilmez. Yeri gelmişken açıklayayım dedim. Malum, tarih 09.09.09!

"1, 5, 9, 17, 33, 65......." serisini çok severim. Hatta birden çok yaptığım herhangi birşeyi bu sayılara denk getirmeye çalışırım yıllardır. Tabii ki en çok kullandıklarım 5, 9 ve 17. Olayın özü de şu aslında;

1 fasulyeden, sadece kendisine bölünürse tam sonuç çıkar ve o da 1'dir zaten. diğerleri ise şu esasa dayanır;

"5, 5+4=9, 9+8=17, 17+16=33, 33+32=65 ........." olayıdır mevzum. 5'ten itibaren, kendisinden bir küçük sayıyla toplayarak gitme mevzusu. Olaya 3'ten başlamamamın sebebi de 3'ün, bir çift sayı (2) ile onun bir küçüğünün (1) toplamından oluşması. En sevdiklerim 1 ve 9dur, çift sayıları sevmem, hele de o arada kalan 7, 13 19 gibi sayılar yok mu, tüylerim ürperir.

Olay bu işte, nekadar saçma bir adamım! Bugün ise tarih 09.09.09. Ama ekstra bir numara yok tabii.

9 Eylül

2009-09-09T13:05:00.004+03:00

Gavur İzmirimizin kurtuluşunun 87. yılı kutlu olsun. Mustafa Kemal başta olmak üzere, emeği geçenler nur içinde yatsın. Haklarını ödemek zor...

1969 Chevrolet Camaro ZL - 1

2009-09-02T03:56:00.003+03:00

Bundan sonraki seriden heryerde var...

30 Ağustos

2009-08-30T02:34:00.003+03:00

Minnettarız!

Twitter

2009-08-28T02:15:00.002+03:00

Ug bey ile Twitter semalarına aktık. Ne bokuma yarayacaksa? Lexi Belle girdi kanımıza. İkna yönü kuvvetli bir hanım. Hele de söz konusu adam Ug ise!

Adres de şudur;

http://twitter.com/SoFuckinSelfish

Şu da Mister Ug'ün adresi, vermişken onu da verelim;

http://twitter.com/godsavetheug

Ne skme yarıcak olm harbi?

Hoşçakal Dede!

2009-08-22T04:17:00.003+03:00

Büyük insandı dedem! Güzel insandı! Onurluydu, güçlüydü, cesurdu, hiçbirşeyden korkmadı, hele de ölümden...

1937'de Bulgaristan'ın Kırcaali şehrinde doğmuş. Babaannemle evlendiğinde 12-13 yaşında imiş kendisi, babaannem ise 16 falan. Hatta ilk dönemlerde babaannem azarlarmış O'nu yaramazlık yaptığında. 50lerde göçmüşler Türkiye'ye, yolları İzmir'e düşmüş. Tabii ki bu yüzeysel anlattıklarımın detaylarını yaşayanlar ve yakınları bilir. Çok zormuş çok. Çimentaş'ta çalışmış, otobüs işletmiş, taksicilik yapmış. Yani birçok işle uğraşmış ekmek parası uğruna. Sonra 4 oğluna rahat bir hayat yaşatmış elinden geldiğince. 10 küsür ticari araca sahip olmuş her dönem. Eski model Chevrolet taksileri dizmiş mahallenin bir ucundan öteki ucuna kadar. Bir bina dikmiş çocuklarına, evlendiklerinde açıkta kalmasınlar diye. Hepsinin altına vermiş birer ticari araba. Babam hariç tabi! Çünkü biliyormuş O'nun okuyup güzel bir ticari kariyere sahip olacağını. Ve öyle de olmuş. Tek büyük hatası da o taksileri sattırıp oğullarına ortak iş açmakla yapmıştır. İyi niyetli bir hata tabi, tüm çocuklarını bir çatı altında toplama sevdası. Ortaklık zordur tabi, hele de kardeşler arasında. Öküz ölünce de bozulur ortaklık. O işte de zirve yaptığımız dönemler oldu, bu dönemden itibaren şahidim olaylara. Çok kral günler yaşadıysak eğer bunda da dedemin payı büyüktür. 16-17 yaşımdayken altımda 1959 model Jeep olduysa sebebi bu iştir, yani dedemin payı büyüktür. Ama olayların kötüye gitmesinde hiçbir olumsuz payı yoktur. Tam tersi toparlamak için elinden geleni yapmıştır. Her zaman çocuklarını, gelinlerini, torunlarını düşünmüştür. Karşılığını bazılarından fazlasıyla almış, bazılarından ise alamamıştır. Bu konularda ayrıntıya girmenin manası yok.

Hacıydı dedem, ama inanılmaz modern görüşlü, inanılmaz derecede kültürlü, bilgi küpü bir insandı. Oldukça cooldu karakteri ve tavırları. Kızkardeşim ve ben hayrandık kendisine. Ve sanırım en çok O'na benzedik ailede. Yufka yürekliydi aslında, ama taş gibi görünürdü. Tam bir reisti. Evet, O bizim kabilemizin reisiydi. Tarih ve coğrafya konusunda ansiklopedi gibi adamdı. Doğduğu, büyüdüğü, göçtüğü, yaşadığı yerlerin çok çok üstünde bir kültürel potansiyele sahipti. Kardeşimle hep konuşuruz, okumadan ve bu çevrelerde nasıl bu şekilde donanıma sahip olabildiğini. Okumaya bayılırdı, haftada bir kitabı devirmiştir ömrü boyunca. Hatta öldüğü günün sabahında yatağının başucundaki sandalyede Necati Cumalı'nın "Zeliş"i duruyordu, üzerinde de gözlüğü. Bundan birkaç ay evel kardeşimin okumaya gideceği Almeria'dan bahsettiğimizde Endülüs tarihini komple anlatmıştı bize neredeyse. İnanılmazdı, inanılmaz. Hayatımda gördüğüm en mükemmel şöfördü kendisi. Yüklü 50NC kamyon ile saatte 90 km ile giderken sağ koltukta "baydın arabayı, baydın" diye homurdanırdı. Elinden yüzlerce araba geçti. Alacağı arabayı kontrol ederken karşısına geçip 3-4 kritik açıdan toplam 3 dakika bakıp teşhisi koyardı. Muhabbeti inanılmazdı, dinledikçe dinleyesi gelirdi insanın. Yaşa başa bakmazdı, kişiye göre davranırdı. 12-13 yaşında çocuğu cankulağı ile dinlediği gibi yaşıtı bir adamın kulağını da çekebilirdi mahalle ortasında. Köy ve çiftlik hayatını çok severdi, hatta planlarımız bile vardı onla. Gerçekleştirmemize çok az kalmıştı be dede, bir 5 sene daha gitmeyeydin.

Çok sevilir ve saygı duyulurdu. Kendinden büyükler bile ağabey gibi davranırdı kendisine. Cenaze töreninde de gördük nasıl sevildiğini, bu kadarını tahmin etmiyordum doğrusu. Eski mahallemde doğduğum günden, taşındığım güne kadar tanıdığım tüm insanlar oradaydı neredeyse. Hatta tanımadıklarım da.Ve işin ilginci de, bir gün evel hemen hemen herkesle diyaloğa girmiş oluşu. Kimisiyle sohbet etmiş, kimisine "sağdan git, ezilirsin, adamdan sanırlar" diye takılmış evinin balkonundan. Ve bir gün evel karnının ağırdığını söylemiş babama, buna rağmen dinlenmek yerine pazara gitmiş babaannemle. Bir gün sonra da mezara. Çok tez canlıydı çok, hastane mastane de sevmezdi hiç. Acıya da oldukça dayanıklıydı. Hatta bundan bir buçuk sene kadar evel kalp ameliyatına girip 2 damarı değişmişti. Ameliyat masasından kalkmasının zor olduğunu söylemişti doktorlar. Ama O kalktı, hem de nasıl! Normalde hastalar ameliyattan 12-18 saat sonra uyanırken O 6 saat sonra uyanıp doktora "ayaklarımı örtün, şüdüm pezevenk" diye fırçayı basmış. Ameliyattan sonra yarı felç olan bir ayağına takmıştı kafayı sonra. Uğraştı, didindi, egzersiz yaptı, düzeltti o ayağı. Bu kadar azimli bir adamdı işte.

Dediğim gibi, ölmeden önceki gün, yani geçen Cumartesi şiddetli bir karın ağrısı geçirmiş. Ama çektiği acıyı abartmamış ve pazara bile gitmiş. Doktorun dediğine göre çok yormuş bu acı hasarlı kalbini. Ölümünün en büyük nedeni bu uzun süre bu acı şokuna kalbin dirençsiz kalması. Cumartesi'yi Pazar'a bağlayan gece saat 3 sularında bir telefon geldi eve, ben daha uyanıktım. O saatte kimse aramazdı, hop etti yüreğim. Babaannem "deden çok hasta, gelin" dedi. 10 dakika mesafedeki evlerine bastık o vakitte. Dedemi görünce içim rahat etti, o kadar acil bişey değil gibiydi. hatta kolundan tuttuk da yürüdü, arabaya bindirdik. Arabada da bizle konuştu gayet normal bir şekilde, terliyordu sadece. Hemen hastaneye vardık ve bakıma aldılar. Hiçbir acil durum yoktu o an. Ultrasona aldılar bir süre sonra, sonra da röntgen. O içeride iken biz de dışarıda röntgen sonuçlarını beklicektik 45 dakika falan. Çünkü acilin içine girmemize izin vermediler. Hiç de önemli bir durum deilmiş gibiydi, hatta babamla "sonucu alsak da gitsek" diyoduk telaşsız bir şekilde. Ama 45 dakikalık süre neredeyse bir buçuk saate çıktı, bir haber yahut anons yoktu. Babam dayanamayıp izin isteyerek içeri girdi. Döndüğünde ağlıyordu babam şok içinde, "makinelere bağlamışlar, başında 4 doktor, sanki bana son kez baktı Okhan" dedi. Ben de O'nu sakinleştirmek için "serumun etkisidir baba" dedim. 15 dakika sonra babam yine girdi, busefer döndüğünde daha kötüydü durum, kalp masajı yapılıyormuş içerde, son umutlar yani. Şok olduk kaldık. Biz olayın şokundayken bir 15 dakika daha sonra acı haberi aldık. Bitmişti herşey, kaybetmiştik dedemi.

İki vasiyeti vardı bize; ilk ezanda gömülmek ve babaannemin huzur içinde yaşaması. ilkini yerine getirdik o gün, diğeri ise boynumuzun borcu. Dimdik gitti dedem, tam da benim gitmek istediğim gibi. Günlerce acı çekmedi, hastalıktan sürünmedi. Son kez gittiği hastaneye de yürüyerek girdi, dimdik! Hatta içeride hemşireyi bile güldürmüş, "beni iyi et de ne yaparsan yap kızım" demiş. Cansız bedenini gördüm, ilk defa gördüğüm birşeydi bu. Melek gibiydi, mükemmel bir fiziği vardı, cildi de harika gözüküyordu, ama... Aması; gözleri açıktı işte. Ne kıymeti kaldı ki herşeyin! Zor da olsa kapatmaya çalıştım gözlerini, "kapamayacağım, gözüm üzerinizde" der gibiydi, kapanmadı tam. Ve yüz ifadesi birşey söylemek ister gibiydi bize. Ben biliyorum ne diyeceğini, binlerce kez söyledin be dede; Dik durun!

Hoşçakal dedem! Nur içinde yat! Ve o aralık bıraktığın gözlerinle beni izle. Benim hayatta en çok onur duyduğum şey senin torunun olmak. Sen de benimle gurur duyacaksın!

Ahmet Canbaz (1937 - ∞)

2009-08-18T02:45:00.003+03:00

Dedemi kaybettim!

Morgan Porterfield Freeman

2009-08-15T21:50:00.004+03:00

Morgan'ı İzmir'in Eşrefpaşasında, Bayramyeri kavşağı'na gelmeden, yol kenarı bir kıraathanede nargileye vururken görmek!

Mister Ug ile hayatımız o günden sonra hiçbir zaman eskisi gibi olmadı...

Kuşadası hatırası

2009-08-15T04:11:00.013+03:00

Gerçi bu bir önceki seferden ama...

Beer me!

2009-08-15T03:55:00.005+03:00

Araya sıkıştırılmış 2 günlük tatil; iyidir!

2 gün, 4 kişi, 90'a yakın bira...

Sahi; deniz, kum, güneş, bikinili hatunlar vardı. Onlara ne oldu?

Candystand

2009-08-10T15:29:00.004+03:00

Güzel bir oyun sitesi buldum; "Candystand". Oyunların büyük bir kısmı işe yaramasa da, bazıları çok çok iyi. Özellikle 2 tanesi beni fena bağladı.

İlki "Bridge Craft". Garip yaratıkların karşıya geçmesi için gereken köprüleri kurmaca oyunu. 70 bölümden oluşuyor ve bazen oldukça zorluyor. İnsanı oldukça bağlıyor ama, zaman geçirmek için birebir.

Diğeri ise "Sport Fishing". Yemi seçiyor, suyun hareketli olduğu bölgeye oltayı sallıyor, balığı kaçırmadan veya oltayı kırmadan dengeli bir şekilde kıyıya çekiyorsunuz. Oltanın atıldığı yer, yemin balıklara uyumluluğu ve de en balığı çekiş şekliniz gerçekten çok önemli ve oldukça zorluyor insanı. 133.300 puan yaptım, buyrun geçin!

Bundan sonra öyle 10gb'lık oyunları indirmek yok! Hepsinin canı cehenneme!

The High Flyer

2009-08-06T01:37:00.002+03:00

Henry Turner'ın izini bulmak! Muhteşem! Sanki yıllardır görmediğim babamı buldum...

Mustafa Kemal Atatürk

2009-08-01T22:07:00.004+03:00

Bu aralar fena kaptırdık kendimizi Discovery Channel'a falan. Alttaki postumda da bahsettim inceden; adamlar her konuyu abartmayı çok seviyorlar. Gerçi programları seyrederken bu tarz şeyler söylemiyor insan, o da kapılıyor işin tribine. Bir herifçi oğlu geliyor ve sazan balığı yaptırıyor götüne başına. "Bu balık gücü, kudreti, kılı, yünü simgeler" diyor ve anlatıyor da anlatıyor. İnsan da özeniyor tabi o an, "ben ne yaptırsam len, neyi simgelese?" gibisinden sorulara dalıyor. Ben de son dönemde bir dövme yaptırmayı düşündüm, ki çoktandır düşünüyorum. Fakat benim için çok çok önemli olmalı, birden çok şeyi simgelemeli, ömrüm boyunca anlamını yitirmeden üzerimde, benedimde taşımalıyım. Bu nedenle yıllardır bir karar verememiş durumdaydım. Ama birden şimşek çaktı ve bunu daha evel aklıma getiremediğimden dolayı kendime kızıverdim. Karar verilmiştir; Mustafa Kemal Atatürk! Neleri simgelediğini uzun uzun anlatmaya gerek var mı hiç? Umarım çok sürmeden bir fotoğrafına karar verip icraata geçerim...

Resume

2009-07-30T12:44:00.016+03:00

Uzun zaman oldu yazmayalı, soğudum biraz bu işlerden. Bu süre içerisinde herkes gibi benim de yazacak çok şeyim olmuştur. Hatta çoğu da herkesin yaşadığı şeylerdir;

- Michael Jackson'ı ben de kaybettim herkes gibi. Ölüm haberini canlı canlı öğrenmek ise tarihi bir olaya tanıklık etmekti kesinlikle. Üzüntü ile karıştı bu heyecan, nutkum tutuldu tabi. Sanki Coca-Cola öldü, nebilim! 26 yıllık hayatım boyunca tanıklık ettiğim en önemli bir iki olaydan birisidir herhalde. Ölmeden bir gün evel de "Moonwalker" vardı bir kanalda. Eski plaklarım vardı çocukken, "Thriller" ve daha niceleri. Kimbilir nerlerde kayboldu. Aklıma sıçayım. Bu da böyle bir anımdır...

- Kuşadası tatili yaradı. Karavan güzel olay. Kuşadası'nı sevmezdim daha evel, hoşuma gitti bu sefer. Kekosu mekosu yoktu hemen hemen hiç. Tatil mevzusunun da en güzel tarafı cıbıl cıbıl dolaşmaktır benim için. Bronzluk da yakıştı inceden, arada bir solaryum mu yapsak ne? İşin bokunu çıkarıp Fedon, C.Ronaldo, Çağla Şikel'e dönmekten korkarım. Kaşı gözü bile sapsarı turist kızlarının hastasıyım. Orijinal sarı işte, pamuk gibiler maaşallah. Boyalı sarıdan tiksindim tatilden dönünce. Yok dibi mibi gelir falan, boş işler...

- Shining albüm yaptı da dinleyemedik daha, yoğunluktan dolayı. Bir "Halmstad" bir daha gelmez tabii ki, ama yine de Shining yapmıştır birşeyler. Kvarforth black metalin Justin Timberlake'idir!

- Porcupine Tree albümü de yolda, hatta hazır. Adı; "The Incident". Preview'a bakınca yine P.Tree çizgisinde ve kendisine özgü ilginçlikleri barındıran bir albüm olacağı sinyalleri veriyor. E tabi bir de Steven Wilson solo albümüyle bu albümün çıtasını yukarı çekip beklentileri arttırdı. Albüm tırt çıkarsa grup Steven'a ayaklanıp "hep güzel şarkıları kendi albümüne koydun, küs!" der, P.Tree biter. Türk spor medyası gibi adamım!

- Spor demişken, gerçekten çok zevkli bir transfer sezonu oldu, olmaya da devam ediyor. Topuz mevzusu ile başladı, Nihat ve Keita ile davam etti. BJK Ferrari'yi aldı. Fenerbahçe Christian ve Andre Dos Santos ile bir hamle daha yaptı. Galatasaray bu sabaha karşı Elano'yu aldı. Sıra Beşiktaş'ta gibi. Dos Santos ve Elano harika transferler. Keita ve Christian biraz daha kapalı kutu. Ferrari de katileti bir oyuncu. Gerçi bu ülkeye gelen Ricardinho, Anelka, Lincoln de hep mükemmel transferlerdi, sonuç ortada. Tuttuğum takım adına konuşmak gerekirse, kaliteli ve geniş bir kadro oldu. Ama her sene olduğu gibi en az bir halkası zayıf kalacak gibi. Bu seneki halka da stoper. Bir de Christian'ın kapalı kutu olduğunu düşünürsek, bir buçuk halka zayıf. Umarım stoper mevzusu halledilir. Üstteki screenshot da geçen sene seyrettiğim bir Man. City maçında son dakikalarda Elano'nun attığı harika bir frikik golü. Golü izler izlemez şok olup İlkay'a çizmiştim apar topar. İlkay'a da hayırlı olsun bu transfer. Kelebekler Vadisi'nde ağzı kulaklarında güneşlenir, bir taraflarını serinletir! ( 2 hafta evel desen sizle gelirdim be ibik!)

- Discovery Channel'da "Yenileme" belgeselinde güzelim eski arabaların orijinal hallerinin piç edilmesine deliriyorum. Benim o caanım astar rengi 68 model Dodge Charger'ım çalıncak da Collina'nın keli gibi parlatılcak ha! oyarım adamı, son sahnede mevzu çıkar!

- Ayrıca Discovery'nin giriş - gelişme- sonuç şekli hep aynı olan farklı konulardaki programlarından da gına geldi. İş iyi başlar, sonra fena bir sorun çıkar, sonra strese girer insan, mevzu yetişmeyecek diye. Her türlü bilginin de bokunu çıkarırlar; "Bu soğukta elleriniz üşüyorsa ovalama isteğinize karşı koyun ve sadece yavaş yavaş ısıtın. çünkü ovalamak soğuk kanı vücüda yayar" falan gibi. Lan bi sktr be! Bi sal yapıp da 10 metre karşıya geçemedin de yüzdün o soğukta, ben mi dedim üşü diye...

- Mister Ug'ün de yazmaya başlamasına sevindim ve beni heveslendirdi açıkçası. O'ndan da güzel yazılar bekliyoruz. Zaten okucak blog az. "Devam" kararı harika!

- D Smart aldık da UEFA maçları ayrı bir pakede alındı. Bahtıma tüküreyim.

- Formalar tanıtıldı, Fenerbahçe'nin formaları harika. Tek sevmediğim yönü kuruluş formasındaki yakalar. Arma forma ise tarihteki en güzel formalardan birisi. Bu sene almak şart. Beşiktaş ve Galatasaray ise bu sene felaket. Özellikle Galatasaray'ı o geçen seneki harika formaların ötesine geçmeyi bırak, daha çok içine ettiği için kutluyorum. Hiç mi uğraşmadınız be! Sanırım Fenerbahçe Adidas'a daha fazla baskın çıkmış. Geçen senekiler pek de hoş değildi...

- "The Big Bang Theory" harika dizi. Çok orijinal karakterler mevcut. Kaley Cuoco'ya zaten "8 Simple Rules"dan hastayız. Dizinin tek handikapı; sonuna gelindiğinde başını hatırlayamayacağınız uzun ve hızlı cümleler. O değil de Kaley'in fotosunu ararken kukusu gözüken bir foto gördüm, yakıştıramadım. Umarım montajdır...

- Dizi demişken; "Six Feet Under" gibi, "Lost" gibi, her bölümü farklı konular olmayan, tek bir konu üzerinde yürüyen, bir sonraki bölümü merak edeceğim bir dizi lazım bana. Yazın önerileri bir zahmet de, çakalım torrentten.

- Elif Şafak'ın "Aşk" adlı kitabının renginin değiştirilme olayı ilginç. Erkek milleti uluorta okuyamıyormuş pembe diye. Koyu bir gri yapmışlar. Maço toplumuz vesselamç Gerçi sarı-lacivert olsa da okumam o kitabı, o ayrı. Yüreğinin Götürdüğü Yere Git"i de okumamıştım ben...

- Gelelim en önemli konuya! 5 ay evel bir yeğenim oldu, Adı İpek. Ama Malatya'da yaşadığı için hiç göremedik birkaç fotoğraf dışında. En sonunda gördük, fıstık gibi bir şey. Aşağıdaki iki fotoğraf O'na ait. Sarı uzun saçları olursa böyle bir tip olucak. Anne ve baba da sarışın olduğuna göre, şu tipe az kaldı demektir!

- Son olarak; burası bir futbol blogu değildir!

Dahi anlamındaki “de”

2009-06-18T13:35:00.004+03:00

İmla kuralı uleması değilim ama şöyle bir seslenişe ihtiyaç duydum öğle vakti;

Ey blog alemi! Her bir şeyi çok biliyorsun da, şu dahi anlamındaki "de"leri ayrı yazmıyorsun bir. hadi arada gözden kaçar, el sürçer de, sen bunu alışkanlık haline getiriyorsun. Hatta bence kuralı uygulamayı bilmiyorsun. Hele bir de onları özel isimlerden kesme işareti ile ayırışınız yok mu...

Başta da dediğim gibi, ulema değilim. Ama şu kural; futbolda ofsaytı, basketbolda hatalı yürümeyi bilmemekle aynı şey.

Lafım herkese değil tabii ki.

Şu postu "OSJB - Alex de Souza, Deivid de" şarkısıyla bitirmek isterdim de, bulamadım maalesef...

Divisions

2009-06-16T14:14:00.001+03:00

Pasif Agresif

2009-06-08T16:19:00.004+03:00

Söz konusu şey "Metal" ise; "Hysteresis'ten al referansı" derim şahsen. Eskiden bir blogu vardı kendisinin, hatta şu blog olaylarını biz bilmiyorken. Uzun süredir bu tarz olaylara girmiyordu. Girmesi gerektiğinin üzerini çiziyor, basa basa söylüyorduk her ortamda kendisine.

Ve sonunda muradımıza erdik. "Pasif Agresif" adında bir site yapmışlar, bugün de yayına geçmişler. Ekip hakkında pek bir bilgim yok. Fakat işin içinde Hysteresis var ise, sağlamdır...

"Hayırlısı" diyoruz.

http://www.pasifagresif.com/

Rijkaard vs. Völler

2009-06-05T15:47:00.004+03:00

Fenerbahçe de Völler'i alsın, birbirlerine tükürsünler. Nasıl da sallamış enseye balgamı! Tarihten efsane bir karedir bu, hastasıyım!

Kare efsane, Völler efsane, Rijkaard efsane, balgam daha efsane. "Efsaneler" etiketini hakeden bir post oldu bu, yakışır...

Bak bu iyi haber!

2009-06-02T17:36:00.003+03:00

Formatı harika düşünülmüş yeni bir site. Format da adında saklı zaten. Gazete ve televizyonlara bakamaz olduk kötü haberlerden. Ölü, yaralı, savaş, kaza, işsizlik, ölü, yaralı, zam, salgın hastalık, cinayet, gasp, tecavüz, uyuşturucu, silah, kaçakçılık, tagleri altında yüzbinlerce haber. Hani simit yerken susamı dökülmesin diye altına koyduğumuz gazeteye bir an gözümüz ilişse bile, iştahımız orada kaçıyor o anda.

Ama bu sitede sadece iyi haberler var. "Bak bu iyi haber!" diyebileceğimiz türden haberler. Sizi bilmem ama benim açımdan gerçekten çokiyi. Umarım site de formatı gibi harika işler. Fotomaç da iyi haberler yapıyor mesela; "Ronaldinho yanında Eto'o ile geliyor" gibi, ama onlar yalan. Bu ise gerçek...

Buyrunuz; http://www.bakbuiyihaber.com/

Şu postuma da "Bak bu iyi haber!" dediğinizi duyar gibiyim...

Dwight Howard ve bir "nerde o eski pivotlar"ın anatomisi

2009-06-01T20:56:00.009+03:00

Çocukluk ve ergenlik dönemlerimde koyu bir basketbol ve NBA tutkunu bir insandım. 90lar bitti, ben de NBA'den soğudum gün geçtikçe. Günden güne koptum. Hadi yine 2000lerin başında da az çok seyrederdim, 90lardan kalmalar ve sevdiğim birkaç gençten dolayı. Ama son 6-7 yıldır pek bir uzağım. Gerçi bunda müziğe ağırlık verişin de önemi büyük tabiiki. Şu günkü oyuncu kalitesini de 80lerin 2. yarısı ve 90larla kıyaslama yaparak belirliyorum kendimce.

Cumartesi'ni Pazar'a bağlayan gece , daha doğrusu sabaha karşı bir NBA maçına denkgeldim uzun aradan sonra. Ders çalışmaktaydım o sırada, zaten sabahlamaya niyetim vardı. Baktım ki konferans finalinin son maçı, alan finale çıkıyor, Hido var, Howard var, Lebron var, "vay, çokiyi adam" diye bahsini duyduğum bir ton yeni bitme var falan. E Hido'nun da performansını duyup meraklar içindeyim tabiiki. Sonuçta Efes altyapısındaki kısa donlu halini biliriz keçinin, aynen Memo'nun Oyak Reno'daki çelimsiz, tek kaşlı hali gibi. Arka fonda iyi gider maç dedim, televizyonumda bok gibi çeken NTV'de olmasına rağmen.

Howard maçın yıldızıydı. Yıldız ne kelime, 80ler sonu ve 90lardaki pota altı domineleri geldi gözümün önüne. Ki NBA dediğin zaman insanın aklına hep bu tarz pivotlar gelir, tarih boyunca. Taa George Mikanlardan beri bu böyledir. "Ver Şaban'a, gitmesin yabana" tarzında top onlara indirilir, onlar da bulur bir yolunu. Benim canlı olarak yakaladığım dönem 80ler-90lar dönemiydi. Ve pivot savaşları inanılmazdı. "Houston - San Antonio maçı var" denmezdi misal, "abi, Hakeem - Robinson kapışıyo bugün" denirdi. Bu ekoldeki son adam Shaq olmuştur kanımca, sonrasını ise doğru düzgün takip etmedim açıkçası. Hiç sevmediğim ikili Kaan Kural ve Murat Kosova da bunu üstünü çize çize belirttiler maç boyunca. Bu tarz bir domineyi ben de en son Shaq ile seyretmiştim. Howard da buna benzer bir performans ile mutlu etti beni, maçı güzel kıldı bana. Ders mers yalan oldu. Son 5 dakikasını seyredemedim bir tek. Kaç sayı attığı, kaç ribaund aldığı, kaç asist yaptığı, kaç oyuncuyu faul problemine soktuğunun önemi yok. Sayılarla belirtmeye gerek yok, bunların hepsini fazlası ile yaptı.

Güzel adamsın Howard, tuttum seni iyice. Bir de şampiyonluk al da bu sene, şu unutulmaz performans iyice unutulmaz olsun. Yıllar sonra anlatılsın, çocuklara ve torunlara anlatılsın.

Bu arada; Sırf Jordan'ın, Byron Russell'ın ruhunu bedeninden çıkarıp attığı şut ve aldığı şampiyonluğu, sevinçten 12 metre sıçrayarak havada salladığı yumruğu anlatmak için çocuk yapmak ve o çocuğun da bana torunlar vermesini istiyorum...

Klavye bazı harfleri atlıyor bazen. Eksikler var ise affola...

Bir ders çalışmadan kopuşun anatomisi...

2009-05-30T00:29:00.005+03:00

Şuanda bilgisayar başında ders çalışırken geldi de; bizim zamanımızda "çocuk ders çalışsın diye bilgisayar aldık" bahanesi vardı ebeveynlerin. Onu hala anlayabilmiş değilim. Google bile yoktu yahu, daha 90ların başı. Hatta internet bile yoktu. Prince of Persia oynardı babalar. Formula 1 vardı daha sonraları. Ayrton senna Marlboro Hondası ile, Schumacher Benetton Renault ile çaylaktı.

Bir de bilgisayarı kurcalarken şöyle bir afiş çıktı;

Bay Warg'ın yapmış olduğu efsane bir afiş. Başrolde Okhan Canbaz (ben), Ümit Günay (Ug) ve Sencer Yücel (Talento) 'in oynadığı bir macera filmi. "Okhan yine macera peşindedir, Ümit ile Sencer'in burnunu da boka sokar" gibi de inanılmaz bir konu yazmıştı filme de, şuanda o yazının bulunduğu forum kapalı...

Şu dakka dersten koptum, bu işin sonu bok...

Ah ulen be! ah!

2009-05-28T00:55:00.002+03:00

Eee Mevlüt için bile klip yapıldıysa, ben de bu kadın için yaparım. Bay Dialethic'ten özel istek gelmişti, O'nun da etkisi büyük. Ama yaparım kardeşim, "yaparım" dedik mi yaparız! Şarkı seçimi biraz zor oldu ama değdi. Info'ya da dikkat!

Old school

2009-05-27T17:00:00.001+03:00

En kötü albüm kapakları: Manowar - Anthology

2009-05-26T17:03:00.002+03:00

Her rastladığımda uykularım kaçıyor...

Mirador

2009-05-24T23:13:00.001+03:00

Efterklang - Mirador
Yükleyen joshalien. - Music videos, artist interviews, concerts and more.

Efterklang demişken...

En iyi albüm kapakları: Efterklang - Parades

2009-05-24T23:07:00.002+03:00

Listemde en üst sıralarda olmamasına rağmen; mükemmel!

Je t'aime Mevlüt

2009-05-24T22:14:00.003+03:00

Yıllarca çalışıp, didinip, bir yerlere gel. Popülariten ve saygınlığın artsın. Fransa gibi bir ülkede golleri sırala, milli ol. Sonra şu 2 dakikalık klibin kahramanı ol, daha doğrusu kurban git...

İnanılmaz bir çalışma! Bunlar da bizle aynı solunum sistemine sahip işte...

He Walks in the Dream

2009-05-24T12:11:00.002+03:00

Yaz

2009-05-21T15:34:00.003+03:00

Hoşgeldin yaz!
Birisi tavoldu gelişine,
O da ben.
Hoşgeldin yaz!
Nefret ediyorum senden!

Şu durumda ancak bukadar yaratıcı olabilirim. Olsun, belki bu şiirim yıllar sonra kıymete biner.

Bir Özdemir Asaf mı doğuyor yoksa?

Gitar, hatun olaydı...

2009-05-20T01:36:00.008+03:00

Fender Stratocaster

Evlenilecek kadındır, çok klastır. Efendidir, karakerlidir, kültürlüdür. Bir okadar da doğal güzelliğe sahiptir. İnce bellidir, vücudu hoştur. Kendine bakar, formunu korur. Durduk yere huzursuzluk çıkarmaz. Entellektueldir de inceden. Ama bunu silah olarak kullanmaz sana bana. Yatakta çekingen ama içtendir. Güler yüzlüdür genelde, masum bir gülüş vardır yüzünde. Ama oldukça ağırdır. Zekidir, zekice konuşur, zeki espriler yapar. Düşünmeden konuşmaz, kelimeleri iki kere tartar. Mevzuyu uygun bir vücut dili ve oturaklı bir ses tonuyla öyle bir anlatır ki, "tamam" dersin. Çok duygusaldır. İçinde fırtınalar kopar aslında, belli etmez. İçine kapanıktır. Huzursuzluk çıkarmak istemez, yapıcı olmaya çalışır. Ortamlarda uyumludur, fakat kendisine ters düşen ortama girmez bile kafadan. Yanlışlıkla girdiyse de ses etmez, mevzu çıkarmadan uzaklaşır kibarca. Çok güzel yemekler yapar, gerektiği kadar titizdir her konuda. Düşüncelidir, lakin karşılığını alıyorsa. Haketmeyene değer vermez.

Gibson Les Paul

O da efendi, O da karakterli, O da kültürlü. Kibirlidir, ve çok güzel tabii ki. Daha dolgun dudak ve yanaklara, sahiptir. İp gibi bir vücudu yoktur ama O'na çok yakışan abartılı hatlara sahiptir. Azıcık dolgun natural memelere sahiptir. Strat kadar bakmaz kendine, zaman zaman oluşan birkaç kiloluk farkları önemsemez. Alkolü sever, ortamı sever. Ama özentiliği yoktur hiçbir şekilde, doğası budur. Entellektuel yönü bazen ağır basabilir. Seninle çata-çat kavga edebilir icabında. Fikrinden taviz vermez zilli. Cilvelidir gerektiği kadar. Okadar da içe kapanık olmayabilir bazen, günü gününü tutmaz. Yatakta doğaldır o da, ama fazla çekinmez. Kafasına göre takılır. Sonra da yakar sigarasını, üfler odanın tavanına. Her ortama girmez, girmemesi de daha uygundur aslında. Fazla önyargılı ve sabit fikirlidir çünkü. Duygusaldır. Dışarıda bunu belli etmemeye çalışsa da sevdiceğine karşı kasmaz kendisini hiç. Zor kadındır bir de. Bu O'nu çok daha çekici kılar. Tam tipimdir hatun be...

Jackson RR

Eğlenilecek kadındır. Strat yahut Les Paul ile evli olsan dahi, adamın kanına girer. Eşeğin aklına karpuz kabuğunu getirir. İnsanı dinden imandan çıkaracak hatlara sahiptir, fazla seksidir. Fazla kadınsıdır, baya bir de erkeksidir (o nedemek lan?) . Kötü kızdır, işi gücü onu bunu yatağa atmaktır. Karşı koymak da zordur hani. Anna Nicole Smith gibidir inceden. Gezip, tozup, içip, sıçıp, muhabbet edip, sex yapmaya birebir uygundur. He bir de, boş kadın değildir ha! Görmüş geçirmiş ve kültür seviyesi fena değildir. Kendinizi kaptırıp aşık olma riskiniz vardır herzaman, dikkat edilmeli. Yolda yürürken yanınızdan geçtiğinde sönüp bakmamak imkansızdır, dönüp baktığınızda yapacağı bir kaş-göz hareketi ile dönüşü olmayan bir yola girmiş olabilirsiniz. Çok tehlikeli çok. Les Paul'e aşığım ama, çoğu zaman buna karşı koyamıyorum. İrade, azim, dirayet... Yatakta sana bana fazladır. Döver adamı, üzerinden kamyon geçmiş gibi kalırsın. Elinde kırbacı görürsen şaşma. Fetiş mevzuları sever ve alaycıdır. "Hepsi bu mu?" der, boynu büker kalırsın. Lakin 5 dakka sonra gönlünü tek kelime konuşmadan, birkaç kaşgöz ve fiziksel müdahale ile alır. Busefer halat çıkarır, sonu malum.

İbanez JEM

İşim olmaz. Aslında olabilir de riskin minimum olduğu noktada belki. Les Paul'ü kaybetme riskine değmez. Lakin o da zaman zaman insanın kanına girebilir, ama fazla iradesiz insanların. Bildiğin süs köpeği modunda bir tikkydir. Aptaldır, sarışındır, saçlar bele kadardır. İki çift laf edilmez. Her lafa atlar bilip bilmeden, yüksek ve ince bir ses tonuyla kafayı ütüler. Köprüyü geçene kadar tahammül etmek zordur. "He" deyip geçmek lazım. Makyajı çok sever, bokunu çıkarır. Dedim ya, tikky işte. Seni beni beğenmez salak. Pahalı donu geçirince kıçına, kıçını güvende hisseder. Herkesin O'na hayranlık duyduğunu sanar ibibik. Oysa bilmez ki senin benim gibi adamların niyetini. Belki de biliyodur dicem ama, buna ermez ki aklı. O da anten kunten yemekler yapmaya bayılır. Ama sadece birilerini etkileme amaçlıdır. Yatakta da gayretli, çalışkan fakat özentidir. Yapmacıklık diz boyudur. Pembe iç çamaşırı giyer kesinlikle. Çayda Lipton, kıçta ip don! Tek atımlık barut işte...

19 Mayıs

2009-05-19T15:52:00.002+03:00

Teşekkürler Atam...

Conrad Mc Rea

2009-05-19T04:01:00.001+03:00

Seni unutmak mümkün mü?

Stephanie Sadorra (aka. Jenni Lee)

2009-05-18T03:39:00.004+03:00

Ne kadar güzel, değil mi? Lakin, pornolarını netten kovalamak mümkün...

Evet, maalesef! Ne kadar acı, değil mi?

Üzülüyorum arkadaş! Yazık değil mi? Günah değil mi? Ayıp değil mi?

Değil mi?

Geçen hafta neler dönmüş?

2009-05-18T02:11:00.009+03:00

Maudlin of the Well - Part The Second

Dredg - The Pariah, The Parrot, The Delusion

Hood - Cold House

Farid Farjad - Anroozha

Megadeth - Youthanasia

The Album Leaf - Into the Blue Again

Hepsi güzel, hoş. İyi ki dinlemişim...

17 Mayıs

2009-05-17T21:11:00.002+03:00

Annemle babamın evlilik yıldönümü imiş. 27. yıl oluyor sanırım. Kutluyorum burdan kendilerini. Ve düşünüyorum da; Bana 27 gün kafi, bilemedin hafta....

Toby iyi çocuktu, çevresi kötüydü!

2009-05-16T02:24:00.003+03:00

Kayo Dot ve Maudlin of the Well (MOTW) grubunun esas oğlanı Toby'den bahsediyorum. Uzun bir aradan sonra MOTW ile yeni bir albüm yapmışlar. Son modaya uyup sitelerinden bedava veriyorlar albümü. Seni sürekli taciz eden, oranı buranı elleyen bir adama "al be al, yeter be, al da kurtulayım" dercesine, hüzünle domalmaktır bu. Kendime kızar oluyorum bu tip durumlarda. Adamlar uğraşsın, didinsin, aylarını versin; sen pırt diye çek albümü. Sonra bir iki tur dinleyip, "olmamış" deyip siliver. Konumuz bu değil gerçi.

Toby yetenekli bir çocuk, cin gibi. İyi yahut kötü oluşu tartışmaya açık -bize göre çoğu iyi, bir tanesi inanılmaz- , fakat sıradışı işlere imza attı. Aslında sıradan işi pek yok. Ama olayın samimmiyet yönü uçtu gitti. Kanına girdiler çocuğun. 2 bira ısmarlatayım diye gaza getirdiler, "sen şöyle avangardsın, böyle entellektuelsin, sen dahisin, seçilmiş kişisin" deyip köşedeki bakkala yolladılar bira aldırmaya. O kılık hoşuna gitti Toby'nin, kızmak da mümkün değil tabi. Topladı ekibi, "Blue Lambency Downward" yaptılar. "Baba hadi bak millet bizi nasıl görüyo, buna layık birşeyler yapmalıyız" cümlesi ile denemelere başlandı. Ve en sıradışı halinde iken bitirilip kaydettiler. Tartar Lamb diye anlamsız bir olaya giriştiler, eski sevgilim Mia ile. O da aynı şekilde yapılmış bir proje. İkisini de onlarca kez dinlememe rağmen aklımda kalmadı bir saniyesi bile. İçeriksiz bir metni entel, ebedi ve akademik dilden yazıp; milletin hiçbirşey anlamayıp da "vaauuuvvv" diye etkilenebilceği , "len ben mi anlamadım yoksa" diyerekten mana aranabileceği bir hale sokabilmek gibi birşey. Biraz abartılı bir tanım yaptım gerçi, bu da işin abartılı kinayesi olsun.

Ama yapacak birşey yok, kızacak birşey de. Bu işler böyle. Bir "Choirs of the Eye" yapmış bir adamın yahut ekibin, bu şekilde ince bir sapmaya uğraması gayet normal bence. Ben çok daha fazlasını yapabilirdim. Burnuma halka da takabilirdim.

MOTW ile uzun bir aradan sonra yeni bir albüm yapmışlar; "Part the Second". Dinlediğim kadarı ile gideri var hertürlü, yakın zamanda çok daha güzel gelebilir. Albüm hakkında derin yorum yapmak için biraz erken. Fakat bu grubun o eski koyuluğu yok. Kayo Dot etkileşimli bir MOTW albümü olmuş diyebilirim ilk etapta. Tartar Lamb olayının hemen ardından "Blue Lambency Downward" çıktığı gün "bu adamlar sanırım Kayo Dot ile avangardlığın bokunu çıkarıp, MOTW ile de Kayo Dot işlerine devam edecekler" gibi bir tahminde bulunmuştum. "Kayo Dot gri idi, Siyah oldu; MOTW ise beyaz, O'nu da gri yapacaklar" mantığıydı bu. İşin koyuluk oranı da; müzikteki samimmiyetsizlik, entellektuel ve avangard yönünün insanın gözüne gözüne sokulma oranıdır. Tahminim tam olarak tutmadıysa da, uyuştuğu yerler var. En azından bu tahmini Toby'nin yüzüne yapsam, ne düşündüğümü anlayıp hak verebilir, köşeden bira kapıp gelir ve bu konu hakkında tartışacak zamanı seve seve feda edebilirdi.

Sonuç olarak ne MOTW eskisi gibi değil, ne de Kayo Dot. "Nerde o eski Metallicalar!" değildir kesinlikle olayım. Bu yazı sadece kişisel bir durum analizidir. Belki de bu durumun meyvesini toplayacağız yakında bol bol. Toplamasak bile benden aynı derecede takdiri toplamaya devam edecek, başımın üzerinde yeri olacaktır...

Öptüm Toby, kib, bye!

Çılgın teklif!

2009-05-15T01:48:00.003+03:00

Spor3'ün hastasıyız ailecek. Olur olmadık yerlerde reklam olursa, sonuç bu olur. Benden de kaçmaz, çakarım screenshot'ı...

Sugar Stacks

2009-05-12T16:58:00.006+03:00

Bu sabah değerli arkadaşım Emre Karacaoğlu'ndan aldıım mailden sonra, evde nekadar "Cinnabon Cinnamon Roll", "Skittles", "Orange Julius", "Häagen-Dazs Sorbet" varsa çöpe attım.

Çünkü mailde şu link vardı.

Teşekkürler Emre Karacaoğlu...

Gerçi üstte yazdıklarım evde mevcut olsa da çöpe atmazdım. Nitekim, canı sıkıldığında ağzına kesme şeker atan, şekerle bir problemi olmayan, tığ gibi bir gencim...

Ulu orta

2009-05-11T15:23:00.002+03:00

Ey Vakit! Üç beş sene evel Dokuz Eylül'e geleydin, ulu orta neler yapılıyor göreydin...

Chuck Daly

2009-05-10T16:10:00.003+03:00

Az evel yine üzücü bir haber aldım. Efsane koç Chuck Daly pankreas kanserine yenik düşmüş. Şu blogdaki ölüm ilanlarım da canımı sıkmaya başladı son günlerde. Baya bi adam uğurladım blog hayatım boyunca...

Yaşayan bir efsaneydi Chuck, şimdi ise sadece efsane. Galibiyet yüzdesi en iyi 2. koç sanırım. 89 ve 90 yıllarında o meşhur "Bad Boys" lakaplı Detroit Pistons ile 2 yıl üstüste şampiyonluğu vardır. 92'de de "Dream Team" ile olimpiyat altın madalyasını almıştır kendisi. O meşhur "Bad Boys" ve tarihin en baba "Dream Team"i. Şu iki takımda malzemeci bile olsan "efsane" sıfatına ulaşırsın zaten. "Hall of Fame" ödülü de şu kariyerle, gayet sıradan bir ayrıntıdır herhalde.

Ne diyelim; Huzur içinde uyusun...

En kötü albüm kapakları: Samhain - Epiphany

2009-05-10T14:57:00.003+03:00

Bu kategoride daha çok gotik/senfonik işler ile power metal alemi boy gösterecek sanırım. Hiç süpriz olmadı değil mi?

Samhain de Beyaz Rusya'dan çıkma bir doom/power grubuymuş. E böyle bir kapak da yakışır! Bunebe!